HISTORIA BYWA POKRĘCONA
Dziwny widok na ulicach Dublina w 1943 roku. Pralnia Swastyka (Swastika Laundry) istniała na długo przed II wojną światową i przed zdobyciem władzy przez Hitlera. Została założona w 1912 roku i nazwana na cześć nagradzanego konia właściciela, nazywającego się Swastika Rose.
Pomimo niefortunnych skojarzeń politycznych, które nastąpiły później, firma – i jej charakterystyczna marka – przetrwała do końca lat 60. XX wieku.
CZY SKAZANY NA ŚMIERĆ W USA PRZESTĘPCA NAPRAWDĘ MOŻE POPROSIĆ O COKOLWIEK NA OSTATNI POSIŁEK?
Na filmach skazani na karę śmierci mogą zamówić, co tylko zechcą. W rzeczywistości ostatni posiłek jest zazwyczaj ograniczony do budżetu w wysokości od 15 do 40 dolarów. a w jednym ze stanów jest nawet zakazana.
W większości stanów USA, w których nadal wykonuje się egzekucje, posiłki muszą być przygotowywane ze składników dostępnych w kuchni więziennej, lub zakupionych lokalnie w ramach tego sztywnego budżetu. Na przykład Floryda ogranicza koszt lokalnych zakupów do 40 dolarów, podczas gdy Oklahoma ogranicza go do zaledwie 15 dolarów.
Jeśli więzień poprosi o wysokiej jakości stek z sezonowanego mięsa lub danie z konkretnej restauracji poza stanem, więzienie odrzuca prośbę lub oferuje tańsze rozwiązanie. Alkohol i tytoń są powszechnie zakazane.
Teksas – stan, w którym wykonuje się więcej egzekucji niż w jakimkolwiek innym stanie – w ogóle nie zezwala na prośby o ostatni posiłek. Przez dziesięciolecia ten stan uwzględniał takie prośby, ale praktyka ta nagle ustała w 2011 roku z powodu więźnia Lawrence Russell Brewer.
Zamówił on oszałamiającą ilość jedzenia: dwa smażone steki z kurczaka, cheeseburgera z bekonem i trzema rodzajami mięsa, omlet z serem, dużą miskę smażonej okry (popularne warzywo strączkowe pochodzące z rejonów tropikalnych), trzy fajitas (rodzaj mięsnego dania), pizzę dla miłośników mięsa, duży pojemnik lodów, i trzy piwa korzenne. Kiedy dostarczono ogromny posiłek, Brewer odmówił zjedzenia choćby kęsa, twierdząc, że nie jest głodny.
Incydent rozwścieczył senatora stanu Teksas, Johna Whitmire'a, który zagroził uchwaleniem ustawy kończącej tę praktykę, jeśli system więzienny nie zareaguje wcześniej. Departament Sprawiedliwości Karnej Teksasu natychmiast wstrzymał wszystkie specjalne prośby o ostatni posiłek. Dziś skazany więzień w Teksasie otrzymuje standardowy posiłek stołówkowy serwowany reszcie więźniów tego dnia.
Nawet w stanach, które nadal uwzględniają prośby, posiłki rzadko są tak wystawne, jak sobie wyobrażają obywatele. Gdy więzień prosi o rzadkie lub egzotyczne danie, kucharze więzienni robią, co mogą, korzystając ze składników dostępnych w danej instytucji, co często skutkuje podaniem standardowego dania stołówkowego, przybranego w taki sposób, aby jak najwierniej przypominało zamówienie.
JA BYM SIĘ NIE ODWAŻYŁ
W latach 1957–1976 istniało regularne połączenie autobusowe między Londynem a Kalkutą w Indiach. Podróż w obie strony, licząca 32 700 km i trwająca 50 dni, pozostaje najdłuższą podróżą autobusową na świecie. Autobus miał piętrowe łóżka, a nawet kuchnię! Za jedyne 145 funtów można było podróżować, z wliczonym wyżywieniem i noclegiem. Autobus zatrzymywał się przy atrakcjach turystycznych i sklepach w Wiedniu, Stambule i Iranie. Autobusy przewoziły pasażerów z Anglii do Belgii, RFN, Austrii, Jugosławii, Bułgarii, Turcji, Iranu, Afganistanu, Pakistanu i północnych Indii.
ZNAK OSTRZEGAWCZY
UWAGA
TEN ZNAK MA OSTRE KRAWĘDZIE
NIE DOTYKAJ KRAWĘDZI TEGO ZNAKU
PRZY OKAZJI, PRZED TOBĄ JEST MOST (to już małymi literami)