LA SAGRADA FAMILIA – CIUT SIĘ ZMIENIŁO
1883. Fundamenty
1995
Swoją drogą jak bardzo musiało być przykro Gaudiemu umierać wiedząc że nigdy nie zobaczy swego dzieła: zmarł w 1926, i dopiero dokładnie po 100 latach zamontowano najwyższy element katedry!
DZIWNE PRZEMIANY
W przypadku Stanów Zjednoczonych Traktat Waszyngtoński ograniczył całkowity tonaż okrętów flagowych do 525 000 ton, przy czym żaden z okrętów nie przekraczał 35 000 ton. Aby zejść poniżej limitu 525 000 ton, Stany Zjednoczone musiały rozbroić i wycofać ze służby wiele pancerników.
Marynarka zdecydowała się na rozbrojenie wszystkich pancerników zbudowanych przed powstaniem drednotów. Stany Zjednoczone zachowały okręty typu Florida i nowsze.
„Zlikwidowanie” pancerników zbudowanych przed powstaniem drednotów nie było wielkim problemem, ponieważ większość z nich została wycofana ze służby bezpośrednio po I wojnie światowej. Po wojnie wykorzystywano je najwyżej do celów szkoleniowych, ponieważ były po prostu przestarzałe.
Traktat jedynie przyspieszył ich skreślenie z listy floty, zwłaszcza że w budowie były już okręty nowoczesne. Wycofanie tych okrętów niekoniecznie oznaczało złomowanie lub zatopienie. Jeśli zostały rozbrojone – de facto tylko pozbawione głównej artylerii dział i wyrzutni torpedowych – można je było ponownie wykorzystać.
Przykładem jest „Kearsarge” (BB-5), który przekształcono w pływający dźwig, pełniący tę funkcję aż do lat 50. XX wieku.
„Oregon” (BB-3) pozostał nienaruszony jako relikt i służył jako okręt-muzeum do II wojny światowej, kiedy to został sprzedany na złom z powodu niedoborów stali, ale zamiast tego został przerobiony na barkę amunicyjną.
W przypadku „Illinois” (BB-7) okręt został wycofany ze służby już w 1920 roku. Został wypożyczony nowojorskiej milicji morskiej jako rezerwowy okręt szkoleniowy. Traktat przewidywał rozbrojenie okrętu, co nastąpiło w 1924 roku. Okręt przekształcono w pływającą zbrojownię dla Rezerwy Marynarki Wojennej USA w Nowym Jorku. z numerem kadłuba IX-15 (IX to klasyfikacja Marynarki Wojennej dotycząca jednostek różnych), Kadłub nadal służył jako magazyn i jednostka szkoleniowa, gdy wybuchła II wojna światowa.
W styczniu 1941 roku okręt przemianowano na „Prairie State”, aby zwolnić nazwę Illinois dla nowego okrętu typu Iowa. Przez całą II wojnę światową okręt służył jako szkoła dla Szkoły Podchorążych Rezerwy Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
Po wojnie służył jako barka koszarowa dla Rezerwy Marynarki Wojennej do 1955 roku, kiedy to został uszkodzony i sprzedany na złom.
„Oregon”, „Kearsarge” i „Illinois” to jedyne trzy dawne pancerniki sprzed powstania drednotów, które nadal pływały w momencie wybuchu II wojny światowej. Pozostałe okręty objęte Traktatem Waszyngtońskim, włącznie z „Delaware” (BB-28), zostały zezłomowane lub zatopione jako okręty-cele do 1925 roku. „North Dakota” (BB-30) został zachowany jako zdalnie sterowany okręt-cel po podpisaniu Traktatu Waszyngtońskiego, ale został sprzedany w 1931 roku, gdy Traktat Londyński jeszcze bardziej ograniczył liczbę pancerników („Florida” została sprzedany, „Wyoming” przekształcony w okręt szkolny, a „Utah” przekształcony w okręt-cel, zastępując „North Dakota”).
BYŁO JUŻ O IRAŃSKICH MALUCHACH, ALE ZDJĘCIE JEST CIEKAWE
1883. Fundamenty
1995
Swoją drogą jak bardzo musiało być przykro Gaudiemu umierać wiedząc że nigdy nie zobaczy swego dzieła: zmarł w 1926, i dopiero dokładnie po 100 latach zamontowano najwyższy element katedry!
DZIWNE PRZEMIANY
W przypadku Stanów Zjednoczonych Traktat Waszyngtoński ograniczył całkowity tonaż okrętów flagowych do 525 000 ton, przy czym żaden z okrętów nie przekraczał 35 000 ton. Aby zejść poniżej limitu 525 000 ton, Stany Zjednoczone musiały rozbroić i wycofać ze służby wiele pancerników.
Marynarka zdecydowała się na rozbrojenie wszystkich pancerników zbudowanych przed powstaniem drednotów. Stany Zjednoczone zachowały okręty typu Florida i nowsze.
„Zlikwidowanie” pancerników zbudowanych przed powstaniem drednotów nie było wielkim problemem, ponieważ większość z nich została wycofana ze służby bezpośrednio po I wojnie światowej. Po wojnie wykorzystywano je najwyżej do celów szkoleniowych, ponieważ były po prostu przestarzałe.
Traktat jedynie przyspieszył ich skreślenie z listy floty, zwłaszcza że w budowie były już okręty nowoczesne. Wycofanie tych okrętów niekoniecznie oznaczało złomowanie lub zatopienie. Jeśli zostały rozbrojone – de facto tylko pozbawione głównej artylerii dział i wyrzutni torpedowych – można je było ponownie wykorzystać.
Przykładem jest „Kearsarge” (BB-5), który przekształcono w pływający dźwig, pełniący tę funkcję aż do lat 50. XX wieku.
„Oregon” (BB-3) pozostał nienaruszony jako relikt i służył jako okręt-muzeum do II wojny światowej, kiedy to został sprzedany na złom z powodu niedoborów stali, ale zamiast tego został przerobiony na barkę amunicyjną.
W przypadku „Illinois” (BB-7) okręt został wycofany ze służby już w 1920 roku. Został wypożyczony nowojorskiej milicji morskiej jako rezerwowy okręt szkoleniowy. Traktat przewidywał rozbrojenie okrętu, co nastąpiło w 1924 roku. Okręt przekształcono w pływającą zbrojownię dla Rezerwy Marynarki Wojennej USA w Nowym Jorku. z numerem kadłuba IX-15 (IX to klasyfikacja Marynarki Wojennej dotycząca jednostek różnych), Kadłub nadal służył jako magazyn i jednostka szkoleniowa, gdy wybuchła II wojna światowa.
W styczniu 1941 roku okręt przemianowano na „Prairie State”, aby zwolnić nazwę Illinois dla nowego okrętu typu Iowa. Przez całą II wojnę światową okręt służył jako szkoła dla Szkoły Podchorążych Rezerwy Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
Po wojnie służył jako barka koszarowa dla Rezerwy Marynarki Wojennej do 1955 roku, kiedy to został uszkodzony i sprzedany na złom.
„Oregon”, „Kearsarge” i „Illinois” to jedyne trzy dawne pancerniki sprzed powstania drednotów, które nadal pływały w momencie wybuchu II wojny światowej. Pozostałe okręty objęte Traktatem Waszyngtońskim, włącznie z „Delaware” (BB-28), zostały zezłomowane lub zatopione jako okręty-cele do 1925 roku. „North Dakota” (BB-30) został zachowany jako zdalnie sterowany okręt-cel po podpisaniu Traktatu Waszyngtońskiego, ale został sprzedany w 1931 roku, gdy Traktat Londyński jeszcze bardziej ograniczył liczbę pancerników („Florida” została sprzedany, „Wyoming” przekształcony w okręt szkolny, a „Utah” przekształcony w okręt-cel, zastępując „North Dakota”).
BYŁO JUŻ O IRAŃSKICH MALUCHACH, ALE ZDJĘCIE JEST CIEKAWE
