A tak se strzele z pękniętej dętki cydr

Pili wino, szampana i piwo dla ugaszenia pragnienia i dodania sobie wigoru.

W Niemczech piwem dla cyklistów był Radler.
Za wikipedią: "Radler wywodzi się z południowych Niemiec. Według legendy jego historia rozpoczęła się w roku 1922, kiedy Franz Xaver Kugler, właściciel gospody Kugler-Alm w bawarskich Alpach gościł grupę rowerzystów górskich. Kończyło mu się piwo, a nie chcąc mieszać go z wodą stworzył dla swoich gości mieszankę piwa z sokiem cytrynowym, nazywając ją Radlermass. Słowo Radler oznacza w dialekcie bawarskim cyklistę, a mass litr piwa."
Może jest to niemiecka wersja francuskiej legendy - francuski Radler to Panaché?

Ryszardzie ;-)
Przecież nie mogę uznać odpowiedzi kogoś kto wymienia wszystkie napoje po kolei. Równie dobrze można by wymienić generalnie wszystko co jest do wypicia...
Chodzi mi o TEN konkretny wyścig i TO konkretnie wydarzenie. :-)

Edekyogi, na pewno nie chodzi o Radlera ani o żadną inną konkretną markę. Poza tym legenda niemiecka nie ma akurat nic wspólnego (no prawie ;-) ) z akurat TYM wydarzeniem w historii wyścigów Tour de France. Aczkolwiek sama historia bardzo ciekawa :-)

Dalej czekam na pełną odpowiedź :-)

Tour de France 1935 r. 17 etap - pili piwo.

Proszę przeczytać do końca pytanie :-)
Składa się z dwóch części...

Rowerarze wyścigowi na tur de franse raczyli się browarami już
od samego początku tychże wyścigów.
Grupki czy cały peleton np. umawiał się spontanicznie na krótki postój przy przydrożnej knajpce.
A browarek dlatego, bo był napojem bezpieczniejszym od innych, wody , soków czy czego tam jeszcze .
Chodzi o nieprzyjemne sensacje układu pokarmowego np. rzygi czy nagła sraczunia.

Piwko jest warzone, czyli tetam srajmonelle i inne zarazy są osłabione.

Post zmieniony (13-11-17 07:40)

Brystol - brawo ! O to właśnie chodziło.

W procesie produkcji piwa wykorzystuje się brzeczkę, która jest gotowana. Ówcześnie (zresztą było tak do czasu odkrycia skąd się biorą czerwonki, dżumy i inne paskudztwa) był to obok trunków wysokoprocentowych jedyny "pewny" napój. Podczas zawodów sportowych uczestnicy gasili pragnienie różnymi napojami - pamiętajmy, że nie było izotoników ;-) w tym właśnie piwem. Rowerzyści w trakcie wyścigu by uniknąć jazdy wężykiem, co niezbyt było opłacalne chociaż i takie przypadki się zdarzały(!), spożywali piwo jako, że miało niewielką zawartość alkoholu więc nie otępiało umysłów - oczywiście z wyjątkiem naszego przypadku ;-)...
W ogóle jak poczytałem sobie różne historie związków sportowców z alkoholem (w czasach jak jeszcze nikogo to nie raziło) to aż się włos na głowie jeży :-)
Powyższą zagadkę opracowałem na podstawie tekstu świetnej książeczki "Spieniona historia Europy; 24 pinty, które nawarzyły piwa" fińskich autorów, którą to we fragmentach można znaleźć po angielsku w Google Books. A sama książka - rewelacja! Zresztą fragment z tym przypadkiem akurat jest dostępny ;-)

A Moineau najprawdopodobniej sam zaaranżował to zdarzenie ponieważ jedynym jego sukcesem jak przejrzałem historię i wyniki tego Tour był właśnie ów etap siedemnasty. Poza tym miał własne zapasy napojów oraz zorganizował sobie po drodze własnych "kibiców" z odpowiednimi zapasami :-)

Post zmieniony (13-11-17 08:20)

...inna sprawa, że w 1935 już raczej wiedziano, skąd się biorą wszelkie problemy żołądkowe. Niemniej, w warunkach prowincji piwo nadal było najpewniejsze, a już na pewno jako napój chłodzący.

Panowie, mniemam, że capnełem byłem talon.

No to zagadka:

Skupiacz myśli produkcji byłej NRD.
Skąd on się wziął ?