Skoro o radarach mowa.
Systemy radiolokacyjne niejednokrotnie przysługiwały się przeciwnikowi. W jaki sposób swego czasu radary brytyjskie pomagały Niemcom, a w jaki to Brytyjczycy korzystali z niemieckich radarów?

Na ciepło przychodzi mi do głowy historia z wykrywaniem wiązki polującego LuftNightFigtera, co miało pozwolić załodze np. Mossiego "oddalić się skrycie" wiedząc że jest poszukiwana.
Wydaje mi się jednak, że coś bardziej adekwatnego było w książce "Narzędzia mroku" i dotyczyło stacji naziemnych...

Dixie, kombinuj dalej ;-)

1: Co może oznaczać wykrycie sygnału radarowego, jak i jego braku?
2: W zagadce chodzi mi zarówno o urządzenia stacjonarne, jak i mobilne/pokładowe.
3: Pamiętajmy, że ówczesne radary pracowały w systemie fali ciągłej.

--

Post zmieniony (21-04-17 09:51)

Zaczynam coś kojarzyć, ale nazw nie pomnę, muszę zerknąć do książki. O ile skleroza nie myli, to Niemcy wykrywali brytyjskie naloty samym faktem zakłócania ich radarów.
Albo chodzi o historię z BoB, gdy Anglicy "wyginali" wraże wiązki nawigacyjne (ich wykrycie przez specjalne samoloty świadczyło, że przylecą goście i z grubsza wiadomo w jaki rejon). Nie pamiętam na czym Niemcy wtedy korzystali, ale wyspiarze chyba czymś im niechcący pomogli.
Choroba, dużo tego było przez całą wojnę (Home Chain i paski aluminium, to tylko "demo" bogatego zagadnienia), trudno to spamiętać ;P

Istotnie. Augsburg Riese był radarem biernym, wykrywał samoloty brytyjskie według "cienia" sygnału Chain Home. Zarazem radary pokładowe dawały znać, że przeciwnik jest w pobliżu; a aktywne stacje ochrony ogona wręcz ściągały myśliwego na trop ofiary.
Tak więc Dixie zadaje; w tym czy w nowym wątku - wg uznania.

Przepraszam za zwłoki, ale w weekend nie było mnie "w sieci".
Powinno być proste, więc jeszcze tutaj.
Otóż przyjęło się, że po ewakuacji z Dunkierki na Wyspach nie było sprzętu pancernego, co jest nieprawdą (a jeśli ktoś tak twierdzi, to się z hibernacji obudził).
Fakt. Z rasowymi czołgami pierwszej linii początkowo było krucho, ale nawet Polacy, którzy później stanowili bazę kadry 1DPanc ćwiczyli w latach '40-'42 (albo 41, nie pamiętam dokładnie) na sprzęcie "ściągniętym" z Francji.
Co to był za sprzęt? Rowery z tekturowym pancerzem i ciężarówki można sobie od razu odpuścić, nie dokarmiajmy mitów.

Edytka: jednak do lata '42. Całkiem długo ;)
--

Post zmieniony (24-04-17 12:10)

Z tego co wykopałem moją pancerną łopatą/ przerobioną z tekturowej/ to były to hurhile/abo czurczile, krujsadery czy krujzery mk4 , valentynki i matyldki pierwych modeli.
Na nich to ćwiczyli polscy czolgiści w Szkocji w roku 41.

Panowie, proszę mi wybaczyć pisownie pseudofonetyczno ze słuchu, ale to skutek codziennego spółkowania z medyjami.

Post zmieniony (24-04-17 21:02)

Zabrakło w tym doborowym gronie Covenantera, poprzednika Krzyżowca (jak niektórzy mówią).
Niestety, nijak tego towaru nie można nazwać "sprowadzonym" z Francji.
Tymczasem szwadrony czołgów 1 dywizjonu rozpoznawczego I Korpusu śmigały sobie na czymś o wybitnie francuzkiej proweniencji, choć rasowy czołg to nie był, ale zawszeć to jakaś namiastka pancerza na gąsiennicach...

No to jak rozpoznawczo śmigały, to może jakieś AMC-emy abo ARM-y,
może jakie renałty, ale chyba renałtów na krypy nie ładowali bo za cięzkie.