W zeszły weekend wybrałem się do National Museum of Flight, położonego jakieś 30km na wschód od Edynburga. Muzeum znajduje się na terenie dawnego lotniska wojskowego z czasów pierwszej i drugiej wojny światowej. Położone jest bardzo malowniczo, z mnóstwem otwartej przestrzeni i
North Berwick Law w oddali. Oprócz hangarów z czasów 2WŚ na lotnisku zachowała się kompletna infrastruktura: budynki do suszenia spadochronów, składnice masek gazowych i budynek do odkażania w razie ataku chemicznego, budynki administracyjne itp. Klimat jest więc niesamowity. Jeśli chodzi o wielkość zbiorów to na tle wielkich muzeów jak to w Londynie czy Duxfordzie (czy choćby nasze w Krakowie) National Museum of Flight wygląda dosyć skromnie. Zwiedzającym udostępniono trzy hangary (czwarty wykorzystywany jest do renowacji samolotów). W jednym umieszczono lotnictwo wojskowe, w drugim cywilne, zaś w trzecim znalazł się Concorde. Do tego na wolnym powietrzu stoją Vulcan, Buccaneer, Comet i jeszcze jeden samolot pasażerski którego nazwy nie pamiętam. O ile więc ilość nie imponuje, to jakość już jak najbardziej tak. Po pierwsze, jest tam prawdziwa perełka: Me-163 Komet. Niewiele muzeów ma go w swoich zbiorach. Duże wrażenie robi to, że prawie każdy eksponat ma za sobą jakąś ciekawą historię: Harrier to pierwszy, testowy egzemplarz; Vulcan jest jednym z dwóch egzemplarzy użytych kiedykolwiek bojowo,
w trakcie wojny o Falklandy musiał przymusowo lądować w Brazylii i został zwrócony pod warunkiem że nie wrócić do działań bojowych. Do tego Jaguar i Tornado które mają za sobą udział w Pustynnej Burzy, EE Lightning, Fritz X (niemiecki pocisk kierowany z 2WŚ), Bristol Bollingbroke (Blenheim produkowany w Kanadzie na licencji) czy Armstrong-Whitworth Meteor (egzemplarz testowy, wersja nocna z wydłużonym nosem w celu umieszczenia radaru). Konstrukcje w hangarze cywilnym mają za sobą równie unikalne historie. Przy każdym z eksponatów jest krótka prezentacja dotycząca oglądanej konstrukcji. Z reguły takie prezentacje mi nie podchodzą, ale tutaj akurat udało się bardzo dobrze wyważyć ich objętość i po obejrzeniu wszystkich nie mam poczucia że zostałem przeładowany ilością informacji. Kolejnym wielkim plusem jest to, że w przeciwieństwie do większości muzeów, samoloty właściwie nie są ogrodzone taśmami. Może pomiędzy nimi chodzić, obejrzeć z każdej strony, podejść blisko, a osoby bez szacunku dla eksponatów muzealnych mogą je nawet podotykać ;-)
Podsumowując, muzeum może nie największe, ale z bardzo ciekawą kolekcją i świetnie zorganizowane. Zdjęcia
tutaj.

Ukończone:
Bristol Beaufighter TF Mk.X,
Hawker Tempest Mk. V,
CR.714 C1 Cyclone,
F4F Wildcat,
Hawker Hurricane Mk I,
DH-82A Tiger Moth,
Curtiss Tomahawk Mk. IIB,
P-38H Lightning,
P-47 D-11 Thunderbolt,
A-10 Thunderbolt II,
Su-47 Berkut,
PW-5 Smyk,
Bachem Ba 349 Natter,
M5A1 Stuart VI,
U-boot Seehund