Witajcie sklejacze. Bede mial ksiazki z Royal Naval Museum w Portsmouth o kamuflazach floty brytyjskiej. Wiec jesli macie problemy z malowaniem swoich "kartonowych dzieci" piszcie. Chociaz nie gwarantuje precyzyjnosci danych (jeszcze ich nie widzialem).
Pozdrawiam

Karton lata wyzej i plywa dostojniej niz plastik, hej!!

[%sig%]

-

Post zmieniony (30-09-11 10:25)

Coś takiego wyszło mi z PIORUNEM.



Wykorzystałem próbki które można znaleźć na stronie [www.shipcamouflage.com] (niestety, nie działają już linki na obrazki). Zmieniłem jedynie odcień B55, gdyż ten podany przez autorów strony jw. z różnych powodów wydaje mi się mało wiarygodny.

Wszelkie uwagi mile widziane, a nawet pożądane.

-

Post zmieniony (30-09-11 10:25)

Jeżeli chodzi o publikację M. Borowiaka o PIORUNIE - biorę odpowiedzialność za kształt plam, ale absolutnie nie za kolory.

To, co podałem na sylwetce na tym Forum należy też traktować z pewną dozą nieśmiałości. Po pierwsze niektóre kolory ściągnąłem z miniaturki, a nie z dużej ilustracji.
Po drugie - kolory próbek były prównywane z zachowanymi próbkami z II WŚ, a te (w zależności od warunków przechowywania itp.) różnią się między sobą, czasami dość znacznie.

Według przepisu pokład ogólnie mógł mieć kolor B30. Natomiast semteks (znów wg. Snydera) był ciemnozielony, jak w próbce:


Moje zdanie jest takie, że mogli równie dobrze pomalować go kolorem pokładu (tj. B30). Wówczas jedyna różnica, to inna faktura powierzchni - gładka na pokładzie stalowym i chropowata na semteksie.

Jeszcze jedno: kamuflaże ulegały zmianom. Bywało tak, że rozkład plam pozostawał ten sam, natomiast mogły zmieniać się kolory stosowane w danym kamuflażu. Regulowały to instrukcje Admiralicji.
Książka, z której ściągałem sylwetki i oznaczenia kolorów mogła być robiona wg. innej instrukcji, niż podobne sylwetki podawane w książce Williamsa (bo to chyba o tę chodzi w pierwszym poście?).
Do tego jeszcze dochodziła własna inwencja dowódcy, który mógł coś lekko zmienić - na przykład zamiast B55 maznąć na burcie G45, albo coś podobnego.

Się wcale Markowi nie dziwię, że za kolorki nie bierze odpowiedzialności -działalność "artystyczna" naszych drukarzy jest pożałowania godna i czasami ( a nawet chyba znacznie częściej ) wydrukowane kolorki mają się do tego co projektant chciał - jak pięść do nosa; jak się przekopiecie przez foruma, to znajdzie się sporo narzekań na modele, a i w monografiach jest tego typu baboli bez liku. Jakby się dobrze przyjrzeć choćby najdłuższej w tej chwili serii okrętowej BW to tam w każdej monografii TE SAME kolory wydrukowane są INACZEJ ! Się zastanawiam kiedy to się zmieni - ale mam wrażenie, że ja tego nie dożyję :(

[%sig%]

Nie wspominając o warunkach pogodowych. Okręt robił parę rejsów i farba z burt odłaziła, albo raczej została starta przez fale, do tego dochodziło tzw kredowienie (tak to się chyba nazywa), czyli pojawiały się jasne smugi, no i oczywiście rdzawe zacieki. Gdzieś u Ravena jest zdjęcie ekortowca po rejsach atlantyckich, doprawdy trudno jest się domyślić nie tylko odcieni kolorów, ale nawet rozkładu plam.
Hehe, jakby ktoś zrobił taki model, to zaraz wszyscy by się na niego rzucili, że przesadził z waloryzacją.

Jeszcze o niemalowanym Semtexie: zarówno u Ravena, jak i w artykule pana Marka zamieszczonym w Modelarzu podawany jest kolor bardzo jasnoszary. Skąd więc ta zieleń?

Pozdrawiam

[%sig%]

-

Post zmieniony (30-09-11 10:25)

Z semteksem to jest tak, że była to wykładzina na bazie cementu - więc niemalowana była szara. Podobno pod koniec wojny była malowana. Właśnie na ciemnozielony albo na ciemnoniebieski (taką informację znalazłem w jednej ze starych książek).

Co do drukarzy - problem jest nie tylko polski. Mam kilka książeczek z serii Man O"War - i tam (mimo starań autorów o kolory) też są różnice w odcieniach.