Witam w nowej relacji.
Pozostaję dalej w temacie astronautyki i tym razem zabrałem się za budowę lądownika księżycowego z misji Apollo 13.

Misja Apollo 13 rozpoczęła się 11 kwietnia 1970 roku i miała zakończyć się trzecim w historii lądowaniem ludzi na Księżycu. Dwa dni po starcie eksplodował zbiornik tlenu w module serwisowym, powodując utratę części energii elektrycznej, tlenu i wody, dlatego lądowanie zostało odwołane. Trzej astronauci - James Lovell, Fred Haise i John Swigert - wykorzystali moduł księżycowy Aquarius jako "łódź ratunkową", okrążyli Księżyc i wrócili na Ziemię. W czasie lotu musieli oszczędzać energię i wodę oraz skonstruować prowizoryczny adapter do pochłaniaczy dwutlenku węgla. 17 kwietnia 1970 roku załoga bezpiecznie wodowała na Oceanie Spokojnym.

Model który wykonam można pobrać z tej strony. Projekt jest bardzo szczegółowy, zawiera całe wnętrze i wiele drobnych detali. Długo zastanawiałem się, czy w ogóle podjąć się tej budowy, bo skomplikowanie modelu i ilość drobnicy trochę odstrasza. Model postanowiłem powiększyć, przeskalowując go z 1:48 na 1:33. Po powiększeniu całość będzie liczyć około 40 stron z częściami.

Prawdopodobnie będę musiał zrobić dwie wersje modelu - jedną "gołą", bez obudowy, z widocznymi wszystkimi elementami, oraz drugą wersję z obudową, w której nie będę już robił elementów wewnętrznych. Ze względu na skomplikowany kształt lądownika raczej ciężko byłoby zrobić zdejmowalną obudowę. Gotowy model ma wyglądać tak:


Arkusze drukuję na drukarce atramentowej Epson L355. Drukarka ma już swoje lata i coraz częściej pojawiają się problemy z przerywaniem czarnego tuszu. Po wielokrotnym czyszczeniu głowicy (musiałem nawet użyć płynu do udrażniania) udało się przywrócić prawidłowe drukowanie. Tak wyglądają pierwsze arkusze:


Skleiłem pierwszą ściankę lądownika. Na jej przykładzie dobrze widać, jak dużo dają te szczegółowe tekstury. Mimo że jest to płaski element z kilkoma naklejonymi pudełkami, już wygląda na dość skomplikowany. Finalnie i tak wiele z tych detali nie będzie widocznych.


Ten element stanowi pierwszą połowę kabiny, którą później połączę z drugą.


Przymierzyłem tylną ściankę, na razie na sucho.


To urządzenie jest jedną z ważniejszych części lądownika - ECS (Environmental Control System), czyli system podtrzymywania życia, który dostarczał tlen do kabiny, regulował ciśnienie, utrzymywał odpowiednią temperaturę itd.


Kolejne elementy, które znajdą się w tej części kabiny. Ten prostokątny element na środku to przenośny system podtrzymywania życia, który astronauci nosili na plecach podczas pobytu na powierzchni Księżyca. Jeden taki plecak będzie zamocowany na ścianie, a drugi będzie leżał na podłodze.

Wkleiłem większość elementów we wnętrzu kabiny.


Zrobiłem otwierany właz, w który wkleiłem w wystający koniec małą blaszkę. W górnej części, po drugiej stronie, umieściłem magnes, który przytrzymuje właz w pozycji zamkniętej. Niestety, po pierwszym podejściu, gdy przykleiłem właz, okazało się, że zahacza on o krawędź ECS (po lewej) i nie ma go jak otwierać. Próbowałem tę krawędź trochę spiłować, ale niewiele to dało. Oderwałem więc cały ten element i wykonałem go od nowa, poprawiając jego kształt. Właz również zrobiłem nowy, pomniejszając wcześniej odrobinę jego średnicę. Teraz właz otwiera się bez problemu, chociaż nadal jest na styk.

Wkleiłem w kabinie siatkę wykonaną z kawałka białego tiulu, która osłania część urządzeń. Nie jestem do końca zadowolony z efektu, bo niewiele przez nią widać. Powinna też być drobniejsza. Oczka mają około 1mm.


Tak siatki wyglądały w rzeczywistości.


Teraz mogłem już przykleić tylną ściankę.


I tak prezentuje się całość:

A dla Pana wszystkie pdf-y normalnie otwierali sie? Dla mnie nie otwiera sie 09 arkusz.

Nie miałem problemów z otwieraniem plików pdf. Pliki stron 05 i 09 mają dużo większe rozmiary i otwierają się dłużej niż reszta.

Dodałem w kabinie przewody z białego kabelka. Nie jestem do końca pewien, czy dobrze wszystkie umiejscowiłem, ponieważ na zdjęciach różnie wyglądają, lub nie są w ogóle podłączone.


Jeden z przewodów łączy się z kwadratowym elementem, potocznie nazywanym "mailbox". Był to prowizoryczny adapter do pochłaniacza CO₂. Gdy pojawił się problem z rosnącym poziomem CO₂, astronauci musieli skonstruować go w kosmosie z dostępnych materiałów, takich jak plastikowe torebki, okładki z instrukcji lotu czy szarej taśmy klejącej.


Skleiłem silnik jaki będzie pod kabiną. Jego prostokątną część musiałem trochę pomniejszyć bo okazało się, że nie dam rady go zmieścić. Silnik wsuwa się w ten element w kształcie walca w środku kabiny.


Przykleiłem uchwyty na zbiorniki, które będą wokół kabiny. Wokół włazu wkleiłem takie "żebra", których i tak nie będzie za bardzo widać, bo będą zabudowane.


Zbiorniki, które miałem teraz wykonać, posiadały bardzo grube obrysy. Źle to wyglądało i ciężko byłoby je wyretuszować. Postanowiłem więc przerobić te elementy w Photoshopie, usuwając z nich obrysy.


Po sklejeniu tak się teraz prezentują.


Następnie wkleiłem je na swoje miejsce. Te podłużne, krótsze zbiorniki okazały się jednak za długie i musiałem je rozciąć i skrócić środkowy segment o około 3mm.


Zabudowałem tunel prowadzący do włazu. Można z niego wysunąć środkową część i wtedy widać te "żebra" we wnętrzu.


Skleiłem też kilka kolejnych, większych zbiorników.

Ciekawy modelik :) mnie zawsze przerażają wszelkiego rodzaju okrągłości. Tobie bardzo fajnie wychodzą. Do tego nie widać w ogóle łączeń. ;) retuszujesz farbą mieszaną na oko?

Jasnych zbiorników w ogóle nie retuszowałem, tylko ten duży, brązowy zbiornik. Kolor dobierałem na oko i w sumie wyszedł trochę za ciemny retusz.

Cześć, rewelacyjny efekt, nie mogę oderwać oczu od zdjęć :). Aż szkoda zabudowywać te wszystkie detale, będzie coś z tego wszystkiego widać na złożonym modelu?
A przy okazji możemy zapoznać się ze szczegółami tak ważnego dla ludzkości pojazdu. Czekam na ciąg dalszy. Pozdrawiam!

piotrkt - dzięki, na razie model planuję zrobić w wersji bez obudowy, więc będzie wszystko widać.

Wkleiłem duże zbiorniki i kilka elementów konstrukcyjnych.


Do nich będzie przymocowany tak zwany Aft Equipment Bay, który zawierał wiele różnego rodzaju urządzeń, takich jak systemy łączności, telemetrii czy sterowania zasilaniem. Urządzenia miały formę prostokątnych modułów.


Tak ten element prezentuje się po sklejeniu.


Następnie połączyłem wszystko w całość. Myślałem, że będzie z tym więcej problemów, ale części są dobrze zaprojektowane i poza lekkim zeszlifowaniem kilku miejsc udało się je bez większych problemów spasować.