To ja się rozsiadam na widowni bo o ile mnie pamięć nie zwodzi to chyba jako pierwszy ją pokazałem na forum jako zapowiedź z serią zdjęć budowy testowej ;P
Teraz zobaczymy co z tego wyniknie w rękach szaleńca :D
Działaj Grześ bo gawiedź czeka ;)
BTW: Aż Żal patrzeć na ten wrak... Ale skoro do polskich specjalistów potrafił nawet Ha-Go trafić na remont to wystarczy odrobina chęci i zasobny japoński portfel by ten wrak np. "Pancerni Magicy" Artura Zysa postawili na nogi... W końcu dla chcącego nie ma niemożliwego ;) a trzeba przyznać, że polscy fachowcy słyną w świecie z profesjonalizmu.
Pozdr.


Zmieniany 2 raz(y). Ostatnia zmiana 16-08-26 21:37.

Obserwuję bo leży u mnie na wierzchu . A znalazł się na wierzchu własnie ze wzgledu na orginalność pojazdu.

Ciekawy wybór projektu :) siadam, oglądam :)

Cześć.
Ktoś się jednak tym brzydalem zainteresował, więc jedziemy dalej:-)

szad - do retuszu użyłem farb ze zdjęcia:


Oczywiście "sos" miesany-miesany, na początku na mokrej palecie:


Bazą był tutaj kolor biały (w zasadzie offwhite), następnie dodawałem stopniowo szarego, a potem minimalnie czerwonego, aby uzyskać różowawy odcień.
Nie można z czerwienią przesadzać, bo ten kolor mocno dominuje nad innymi. W przypadku przesady, ratowałem się znowu białym i szarym. Można tez zacząć od szarego, a potem dodawać więcej bieli.

Standardowy problem z akrylami - na mokro i po wyschnięciu mogą się znacznie różnic barwą, a mianowicie kolor zawsze ciemnieje po wyschnięciu. Kwestia prób.
Jak się okazało, skan części nie był zbyt precyzyjny, bo niektóre części mają odcień różowawy, a inne niebieskawy, ale to opanowuje się przy pomocy lub brakiem dodania barwy czerwonej.

Dobór farb podpowiedziała mi przeglądarkowa aplikacja Trycolors, którą jakiś czas temu zaprezentował Mateusz w swojej relacji z budowy MTLB.

Wszystko zadziałało, z jednym dużym "ale" - o ile kolor dobrany został dość dobrze, to mieszając dokładnie takie farby jak podawał mixer (zamiast szarej zaproponował czarną), powstały kolor był zdecydowanie za ciemny. Zmiksowałem więc metodę Mateusza z własnym doborem koloru "na oko".

Dobieranie retuszu poszło dość sprawnie, czas więc było zabrać się za oklejanie szkieletu.
Nie była to droga usłana różami, ale też tragedii nie było.



Głównym i irytującym problemem był jak zwykle rozjazd rozmiarów oklejek i elementów szkieletu wyciętego laserem. Mimo, że części złozyły się ciasno jak klocki, to dała o sobie znać stara przypadłość laserów - minimalnie mniejsze rozmiary. Co prawda autor w szczątkowej instrukcji wspomina, że po podklejeniu części powinny mieć odpowiednio 1,1mm oraz 0,6mm, ale to i tak niewiele by pomogło.

Udało się to wyprostować częściowo poprzez podcinanie krawędzi albo dociśnięcie krawędzi, a czasami o dziwo wszystko pasowało.


Tylna część dolnej części kadłuba z miejscem na śrubę napędową wymagała szczególnej uwagi i podklejenia poszycia kartonem 0,5mm.
Ale nie tylko tam trzeba było uważać.

Kształty kadłub są dość nietypowe jak na pojazd i aby ładnie się to zgrywało, wielokrotnie trzeba było pasować elementy do siebie.
Po wielu trudach i kilku dniach pracy udało się okleić wszystko z nawet dobrym skutkiem:-)



Wspominałem, że trzeba było się mocno pochylić się nad tyłem, ale przód był jeszcze bardziej stresujący, bo widoczny:-)



Klejony praktycznie na styk (dolny trójkąt jest częścią poszycia dna), z pomocniczymi własnymi sklejkami. Nie wyszło to idealnie, ale ujdzie:-) Wcześniej trzeba było zamontować te luki od wewnętrznej strony, które składały się z dwóch części każdy)

Już miałem chrapkę na uwypuklenie gwiazdy, ale niestety była ona chyba malowana na płasko:-)
Autor modelu dodał co prawda podłużny element, który ją nieco podrasowywał 3D, ale akurat z tej części zrezygnowałem.


A na koniec paka ładunkowa, od której zaczynałem oklejanie szkieletu:-)



Ściana oddzielająca pakę od kabiny kierowcy sklejona z trzech elementów z wklejoną szybką z arkusza bezbarwnego polistyrenu firmy Tamiya - bardzo fajny materiał.

Ledwo to widać na zdjęciu, ale wszystkie łączenia desek (chyba to deski były) nagniotłem szpikulcem, które kiedyś kupiłem u Jurka Nikiela, a będące "patentem" nieodżałowanego Leszka Góry.

Kolejnym zastosowaniem tych szpikulców było szybkie pozbycie się naciętych kawałków kartonu w procesie nacinania miejsc gięcia od strony niezadrukowanej, pokazywanej wcześniej przez kilku modelarzy.



Jeszcze innym zastosowaniem tych szpikulców jest smarowanie części butaprenem - rewelacyjnie i szybko można go potem z tego metalowego szpikulca zrolować:)


Zmieniany 3 raz(y). Ostatnia zmiana 10-09-26 23:19.

Trzymasz wysoki poziom. Wszystko czyściutko, równiutko!
Uwielbiam te Twoje relacje, lepiej tego wszystkiego chyba nie da się zrobić…
Jak zawsze już teraz nie mogę doczekać się kolejnego odcinka!

StuGu
Dzięki za odpowiedz.
Dwie sprawy: pierwsza to muszę się przegryźć przez ten mikser kolorów.
Druga to klejony przez Ciebie model. Nie mam słów którymi mogę opisać podziw z jakim dopieszczasz elementy modelu. Jako tenże zfrustrowany frustrat oglądam w ciszy dalej.

Robota jak zwykle pierwsza klasa.