Szebi:
Ja robię to żeby uniknąć "krowich żeber" i upewnić się że poszycie będzie dobrze przylegać do szkieletu. Często miewam problemy z mocno wyprofilowanymi dziobami jednostek co było ostatnio widać na HMCS Agassiz - oklejka dziobu trochę mi odstała i nie dało się już tego poprawić. W Ashigarze dochodzi jeszcze skomplikowany szkielet i bąble. Obawiam się że bez podposzycia dużo elementów zapadłoby się.

Kolejny etap zacząłem od części podwodnej. Śruby uformowałem na podstawie rysunku w instrukcji (wyglądają trochę inaczej niż robię zazwyczaj). Zaimpregnowałem je cyjanoakrylem i prysnąłem sprayem.


Ster skleiłem bez problemów, ale nieco pogrubiłem rdzeń względem instrukcji. Podobnie w stępki przechyłowe wkleiłem wąskie paski tektury 1mm żeby zachowywały kształt. Wewnętrzne wały śrub kleiły się bez problemów, w zewnętrznych musiałem nieco skrócić podpory.


W końcu mogłem przymocować model na stałe do podstawki. Wyraźnie coś gdzieś poszło mi nie tak w klejeniu poszycia i w paru miejscach powstały szpary. Nie mam pojęcia jak. Wydaje mi się, że jak przyklejałem kolejne elementy poszycia to ich nie było a stosowałem ten sam klej i sposób co na HMS Rodney. Zwłaszcza na jednym łączeniu burt które jestem pewien było dobre jak je kleiłem. Całe szczęście je akurat zasłoni podstawa nadbudowy torpedowej. Dziwne. Parę najgorszych trochę wyretuszowałem domieszaną farbką. No nic, przy następnym modelu muszę pomyśleć, poeksperymentować i spróbować ustalić co poszło nie tak. Może po prostu byłem zmęczony i nieuważny? Ale lecimy dalej.


Przykleiłem kartonowe elementy burt. Na początek zsypy na nieczystości (tak podejrzewam).


Potem pas demagnetyzacyjny. Dużo było z nim roboty. Najpierw trzeba było wyciąć całe długie elementy zawierające pas razem z poprzeczkami a następnie na poprzeczki nakleić elementy z cienkiego papieru tak, żeby powstał ładny trójwymiarowy efekt.


Ostatnim elementem było... coś na lewej burcie. Wygląda jak jakaś narośl, wygląda niepokojąco. Ja bym z tym poszedł do lekarza. Wyszła też trochę za mała względem pola pod nią. Wystający fragment ciemniejszego pola spróbuję zamaskować zapasem koloru.


Dzisiaj to tyle. Na burtach jest do przyklejenia jeszcze sporo drutów, ale nimi się zajmę później. Przy klejeniu często opieram palce o burtę i zbyt łatwo byłoby dla mnie je urwać. Teraz pójdzie reling oraz sprzęt kotwiczny i cumowniczy.

Cześć,

Mam pytanie do Ciebie.
Na jednym ze zdjęć pokład sprawia wrażenie jakby "uciekał do góry"

Równiez linia bulaji nie jest równoległa do linii pokładu.
Czy to jakaś nietypowa właściwość tej gałezi krążowników?
Czy może poszerzenie kadłuba które na zdjeciu uchwycone zostało jako skrót perspektywiczny?

Pozdrawiam,
Kuba



Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 22-09-26 14:51.

Cześć.

Pokład nie ucieka go góry, ale obniża się w kierunku rufy na ostatnich ~20cm modelu. Tak ma być, to obniżenie jest na każdym rysunku tego typu jaki mam i widać je też na wyraźniejszych zdjęciach.
Bulaje też wydają się OK, nie mam planów Ashigary na 1945 ale rysunki poglądowe na inne okresy pokazują taki trochę zaburzony, łukowaty przebieg bulajów.

Dokładnie. Ashigara tak już miała. Projektant pił za dużo sake jak rysował, ten co zatwierdzał też i tak wyszło.

Takao też tak miał. Jeśli dobrze pamiętam, to chodziło o oszczędności na tonażu.


Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 23-09-26 22:57.

Cześć,

Dziekuję bardzo za wyjasnienie.

Pozdrawiam,
Kuba

Obniżenie pokładu rufowego na japońskich krążownikach wynikało z dążenia projektantów
do zmniejszenia ciężaru nawisu rufowego.
Edit: co oznaczało zmniejszenie naprężeń
kadłuba na chronicznie przeładowanych
okrętach. Miało to taż wpływ na obniżenie środka ciężkości a zatem poprawiało
stateczność jednostek.


Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 24-09-26 12:07.