Witam w kolejnej mojej relacji.

Tak jak wspomniałem przy galerii ORP Wichra, po sklejeniu 6 niszczycieli i jednej fregaty, postanowiłem skleić coś większego.

Aby „szok” związany z wielkością modelu nie był za duży postanowiłem wziąć na matę ciężki krążownik. Zawsze mi się podobały ciężkie krążowniki, mój wybór padł na amerykańca.

Z pośród 3 amerykańskich ciężkich krążowników jakie mam w swojej stercie niesklejonych modeli wybrałem USS San Francisco, z 3 powodów:
1. ostatnio czytałem o II bitwie koło wyspy Savo,
2. słyszałem opinie, że model ma błędy i jest niesklejalny, więc chciałem się przekonać ile w tym prawdy, gdyż
3. widziałem na konkursach już 2 sklejone modele tego okrętu i wyglądały bardzo efektownie.

Opracowanie, które będę kleił jest z wydawnictwa Modelik z 2009 roku, oto okładka modelu:



Będzie to mój pierwszy model klejony z tego wydawnictwa.

Przy budowie będę się posiłkował zdjęciami jakie udało mi się znaleźć w internecie oraz monografią krążowników typu „New Orleans” z Okrętów Wojennych nr 39 i 40:



Do budowy wykorzystałem cięty laserowo szkielet, zaś po jego złożeniu zacząłem robić podposzycie z tektury „piwnej”:



Podłużnica okazała się być o 2 mm za krótka wobec pokładu, zaś wodnica o 1 mm za krótka wobec podłużnicy, ale te nieścisłości wynikły tylko na rufie, więc tragedii nie ma, dosztukowałem brakujący fragment:



Tradycyjnie już dla mojej metody budowy, na dziobie i rufie, tam gdzie oklejki podposzycia z tektury były by już kłopotliwe do uformowania, te segmenty wypełniłem balsą.



A tu już kadłub po wstępnym oszlifowaniu:



Na dziobie zrobiłem-uformowałem „gruszkę” dziobową, jeden z zarzutów co do modelu, że jej nie odzwierciedlał.

Teraz jeszcze powypełniam ewentualne wklęśnięcia w poszyciu i będzie ostateczne szlifowanie.

To na tyle w pierwszej mojej relacji z budowy CA38 USS San Fancisco.

Pozdrawiam i będę wdzięczny za rady, sugestie i słowa krytyki też ;-)

Pierwszy w kinie ! Mogę sobie wybrać najlepsze miejsce :)

Patrzam ;-)

Witam
Z tego co pamietam , w moim egzemplarzu tak było że burty były trochę za krótkie i miałem trochę problemów przy tylnej nadbudówce.
Ale model jest do sklejenia, był w zeszłym roku w Przeciszowie i wyglądał super a także na Forum skleił go nasz kolega Kuba2025 , a tu link do relacji, może się przyda [www.konradus.com]

Po powyższym wpisie ja bym poczekał z uzupełnianiem / cięciem szkieletu - wytnij i przymierz burty... ;-)

Fajny temat. Kibicuję i życzę powodzenia!

Jestem ciekaw efektu końcowego. Powodzenia.

Witam.

Po oszlifowaniu kadłuba zrobiłem retusz wzdłuż linii łączenia burt z pokładem oraz w miejscach łączenia się oklejek poszycia dna.
Na podposzyciu oznaczyłem sobie, gdzie wypadają bulaje, lecz tym razem zamiast zamalować podposzycie w tych miejscach na czarno, wywierciłem otworki i efekt po przeszkleniu bulai jest o wiele lepszy niż przy zamalowywaniu.

Oklejanie kadłuba zacząłem od oklejki burt na rufie. W San Francisco jest kilka sponsonów, które wystają poza burty w płaszczyźnie pokładów głównych, zaś oklejki burt mają podcięcia na te wystające sponsony, więc pozycja przyklejenia oklejek burt jest ściśle określona.



Niestety przy formowaniu poszycia na dziobie, za mało zwilżyłem oklejkę przed formowaniem i powstało załamanie. Postanowiłem wyciąć ten fragment poszycia po linii kamuflażu oraz łączenia blach poszycia. Początkowo miałem dorobić wycięty fragment z zapasu koloru, ale wycięty mniejszy fragment już się ładnie układał, więc go przykleiłem na kadłub. Na zdjęciu widać lekki ślad załamania na papierze, ale w realu jest ono niewidoczne.



Wyciąłem też w burtach otwory na półkluzy – w pokładzie były wycięcia, ale na burtach ich już nie było.

Poszycie burt na długości akurat zeszło się na styk na obu burtach.

Na koniec pewien błąd w opracowaniu – na zdjęciu poniżej zaznaczyłem strzałką na modelu i schemacie ogólnym miejsce, gdzie zaczyna się nadbudówka z hangarem, dokładnie pod tym miejscem powinna zaczynać się też oklejka dna nr 16. Problem czy tez błąd w opracowaniu polega na tym, że na końcu oklejki nr 16 zaznaczono pole pod wyjście wału, tymczasem to wyjście na schemacie jest dopiero na końcu oklejki nr 17. Sprawdziłem w planach z monografii Okrętów Wojennych i na schemacie ogólnym jest prawidłowo. Autor opracowania po prostu o jedną oklejkę za wcześnie zaczął wyznaczać miejsce na wyjścia wałów z kadłuba.



Ja postanowiłem oklejkę nr 16 wykonać z zapasu koloru – na szczęście jest go sporo, zaś potem oklejkę nr 16 z opracowania przykleić tam gdzie miała być nr 17 i tak dalej 17 na miejsce 18, tak iż pozycje wałów wyszły jak na schemacie głównym. Wymagało to lekkiego poprzycinania przesuwanych o jedno pole oklejek przy burtach. Ostatnią oklejkę dna na rufie i na dziabie też dorobiłem z zapasu. Na rufie wynikało to ze skompensowania przesunięcia oklejek, oraz wyrównałem na poszyciu burt linię wodna, bo w oryginale jakoś tak dziwnie schodziła w dół, zaś na dziobie po odzwierciedleniu gruszki dziobowej oryginalna oklejka nie schodziła się – pozostawała niewielka szczelina od przodu.

Tak wygląda skończony kadłub. Ster i śruby zwykle przyklejam już na końcu budowy modelu.



Widoczne są różnice kolorów przy oklejkach burt oraz na dnie w miejscu gdzie stykały się oklejki z różnych ułożeń na arkuszu. Mi to aż tak nie przeszkadza.

No to teraz przyjdzie pora na to co lubię najbardziej - czyli nadbudówki:-)

Pozdrawiam i będę wdzięczny za rady, sugestie i słowa krytyki też ;-)

Ten żaróiasty niebieski to tak niebardzo retuszuje, a w zasadzie uwydatnia, czyli działa dokładnie na odwrót niż retusz. To już lepiej było położyć czarny lub jakiś ciemny szarawy niż ten niebieski. Tak na przyszłość. Poza tym OK.

Czy to światło daje taki efekt czy te pasy poszycia mają różne odcienie? Pytam bo w sumie jeśli już tyle pracy musiałeś włożyć w robienie oklejek to czy nie myślałeś by spróbować je wykonać z barwionki?