Zabieram sie za kolejnego porzuconego rozgrzebańca, pełno innych kwiczy w pudełkach, ale biere sie za tego, bo mie na antyki naszło.
To rzymski statek handlowy, autorstwa Pana Alvara Hansena, w charakterystycznej, schreiberowskiej grafice.

O tego typu statkach jest multum arcy ciekawych informacyj w literaturze, bezwstydnie sie pochwale, mam kilka kilogramow o antycznej żegludze, w każdej aktualizyji wstawie jakiś obrazek.
Ten tutaj to z niemieckiego wydania książki "Das Schiff", autor Björn Landström, grafik, ilustrator, żeglarz i marynista.
Model na tekturze 1mm, w zeszytach Schreibera są zawsze arkusze tektury , szara, nie rozłazi sie, w sam raz.
Aktualizyje codziennie, abo i nie.

Świetny temat. Powodzenia w budowie.

O! Tu jest łabędzia szyja na lazurze fal w sensie dosłownym :D
Tylko po uj im łabędzia szyja w statku handlowym, czyli de facto
ciężarówce do wożenia wszystkiego? Nołbady nołs...

Ja mu sie przyjże

To nie jest łabędzia szyja a gęsia a że łabędzia można spotkać tą błędną nazwę w wielu informacjach.
Co wspólnego gęsi miały z Rzymem ?
A odszukaj sobie w sieci :-) A po co była ? A po co były figury galionowe na żaglowcach ?
Statki tego typu zwane "oneraria" przewoziły (głównie) zboża z Egipu do ujścia Tybru i tam ładunek był przeładowany na barki ("caudicardia navis") i dostarczany do Rzymu.
Rzymski statek handlowy (plany) były opublikowane dwukrotnie w "Modelarzu" nr. 7/1955 i 4/1982 r.
Wg planów z nr. 4/82 zacząłem go budować i a taką mam nadzieję - go ukończę jak wyjdę ze średniowiecza (statki Hanzy) :-)



Brystol - powodzenia w budowie a i nie zapomnij o retuszu bo ten model okładkowy z Sch-B bez retuszu (pomijam te papierowe jufersy i talrepy) to jest... kaszana numero uno :-)

Post zmieniony (16-08-25 17:22)

Ryszard wyjaśnił jak zwykle rzeczowo sedno rzeczy.
Nie będę wyważał otwartych drzwi, Gugła uzupełni, dlaczego gęś na rzymskich statkach.

Ryszard, ten kulawy retuś na okładce razi nawet moje frajdolarskie, zaropiałe, starcze oko, będe próbował.


lece sobie ze szkieletem, i jak zwykle lepie go niechlujnie i galopem, nie zważając na gładziusio cacusio, bo i tak będzie ślifu ślifu.

tektury tyle, jak bym lepił cuś z eM eMa



Aby utwardzić i usztywnić karton, a jednocześnie go u-elastycznić , dwie sprzeczności , pomazałem arkusz z obu stron nierozcieńczonym wikolowatym, i to tęgo grubo, panie, tęgo aż sie patrzy !



A tu cegła o antykach,między innymi opisy znalezionych w Morzu Sródziemnym wraków, szkice, mniemania, teoryje i takich tam ciekawych różności.

w jednym (koło Sycylii) był ładunek ociosanych wstępnie marmurowych bloków, 40 bloków, największy z nich ważył 28,5 tony , ładunek obliczono na ok. 350 ton
Ciekawe jak i czym wewlekli go na pokład



Post zmieniony (16-08-25 18:21)

Tekturowiec gotowy do obklejania poszyciem, zrobiłem wstępne brutalne ślifu ślifu, reszta ślifu na bieżąco, również brutalne i z dodatkiem niechlujności, bo i tak nie będzie widać, będzie przecież zakryte poszyciem, i bede mówił, że pod spodem jest cacusio.

Przy tych pasach poszycia odciełem wszystkie sklejki, zrobie moje, mniejsze , abo wcale, na styk.



Kil mam gotowy, ma grubość 4,4 mm, dziwy jakieś, bo to trzy warstwy tektury 1 mm.

Autor zaplanował najpierw poszycie do tej niby stępki na kadłubie, a potem ten właściwy, przymierzałem kil do tej stępki, pasuje bez śpar, nie będę musiał gipsować gipsianką.
Retuś kilu kredką brązową i B12, na przemian, aż do tak mniej więcej.

Świetne podejście do tematu!
Powodzenia w budowie.
Prośba do Brystola i Ryszarda, i innych oczywiście uczestników, aby zapodać tytuły źródeł (literatura). Jeden egzemplarz Brystol już podał, poprosimy sukcesywnie o następne.
Dla mnie przynajmniej istotą tej zabawy jest, poza frajdą z budowy modelu, zgłębianie kontekstów.

PS.
Podczas ostatnich moich peregrynacji pod Wezuwiuszem, w jednej z insuli natknąłem się na taką grafikę sprzed 2 tys. lat



Post zmieniony (18-08-25 09:34)

Pierwsze dwa pasy pasy przylepione, miejsca łączenia pozostałych pasów poszycia będą zakryte tymi wąskimi paskami na 1mm tekturze, dobrze to autor wymyślił.

A jak i tak mi jakie śpary wyjdą, to je luu !, śpachelką gipsianką i śpary nima !



Art, zamierzałem w każdym wpisie prezentować pasujące materiały z mojej nazbieranej przez ponad 50 lat makulatury okrętowej, ale odpuściłem, bo za bardzo bym sie przy tym nadymał, jak jaki balon, jeszcze bym może pęcnął ? a tu jeszcze tyle bzdetów mam do lepienia.

Znienacka, od czasu do czasu, tak.

ten malunek w Pompeji to Europa, rozglądałeś sie za za jakimiś materiałami czy tylko za ragazzami ?

Ok Brystol, będziemy oczekiwać na źródełka.
Na południu dziewuchy włoskie nie są tak piękne jak polskie ŻONY, z winem i wina bez ;) Wieta o co lata :) :)
W Herkulanum jest jeszcze wydobyty starorzymski kawałek kadłuba z poszyciem, ale Twój jest znacznie ładniejszy w wykonaniu :)