Karaś zdradź proszę swój sposób na rozwarstwianie tak dyżych powierzchni bez zniszczenia oklejki :-)

@Piotr P., żadna tajemnica, ale faktem jest, że mi też kilka lat zajęło, odnalezienia optymalnych parametrów: ]
Jestem wstanie rozwarstwiać katon i papier 80g, może być mały albo długi, tzn maksymalna szerokość jakiej się podejmuje to pewnie tak z 2cm, długość nie ma znaczenia. Tu były pasy w A3 i szło bez kłopotu.
Najważniejsze jest narzędzie. Ja mam śrubokręcik zegarmistrzowski, ale pewnie dowolny sztywny pręt też dałby radę, a magia tego śruborka jest w tym że ma średnicę 1,4mm. 1 to za mało 2 za dużo. Pewnie gdzieś w tych okolicach 1,5 najsprawniej mi się rozwarstwia i zawsze bez problemu.
2 sprawa to zawsze zaczynam od zadrukowanej strony. Czyli dociskam śruborem od zadrukowanej strony papier w stronę kciuka i tak sunę po całej długości, nie za szybko, ale tez nie za wolno, pewnym ruchem, 1 czasem 2 razy. następnie to samo robię od strony niezadrukowanej, ale tym razem po kawałku. po kilka cm, już po pierwszym przejeździe powinno nastąpić rozwarstwienie. Tył może się marszczyć, czasem nawet przerwać. Dlatego istotnym jest aby zawsze zaczynać operację od strony druku. No i tak przeciągam ten papier, raz z jednej raz z drugiej, po kawałku, Tak że na koniec całość sama z siebie powinna już być rozwarstwiona. czasem występują problemy, że w papierze wydzieli się więcej warstw, albo że zadrukowana chce iść bardzo cienko, niemal w bibułę, ale to tylko w barwionce. Zwykły druk offsetowy nigdy nie sprawia problemów. czasem można na koniec jeszcze lekko przelecieć papierem, aby pozbyć się włosków. Bo papier od strony rozwarstwianej jest taki lekko mechato włochaty: ]

pozdr

Świetny patent. Ja próbowałem jakieś eksperymenty z wodą ale efekty były różne i ryzyko uszkodzenia druku duże. Dzięki serdeczne!
P.S. Trento wychodzi rewelacyjnie. Sledzę Twoje relacje z zapartym tchem :-)

Przetestowałem. Działa!
Dzięki :-)

Dobry, Ostatnio... tzn wczoraj, koledzy z TPM życzliwie doradzili mi aby nie zEBał tematu i znów nie usyfił jak debil. Ale to jest silniejsze ode mnie.

Kadłub, kadłub jako tako jest zakończony, aby w pełni zamknąc ten etap planuje jeszcze dorobić śruby, złote napisy i gwiazdę, aaa no i jeszcze jakieś klapki i drobiazgi na burtach. Nie mniej, sekcja kadłubowa jest zakończona. Całe poszycie położone z układem napędowym. Gdyby nie fakt, że jestem cienki jak duBa węża w kładzeniu standardowych oklejek poszycia dennego to byłbym zadowolony. Choć w Suffolku Artura, całe poszycie denne okleja się szczelnie pasami i można było sobie dotrzeć klasyczne oklejki, dzięki temu, w Suffolku mam naprawdę gładki kadłub, nic dosłownie ani grama załamania. To tu w Trenciaku nie udała mi się ta sztuka, ponieważ nie mogłem na chama przeszlifować już całości. Nie mniej nadal. Pasy wybaczają wiele, po pierwsze niwelują różnice kolorów, a po 2 mocno wygubiają nierówności. Co do samych oklejek i pasowania, wszystko mi pasowało idealnie. Zero docinania sztukowania i innych dziwnych zabaw. Wszystko idealnie się zamyka. Jedyna ingerencja jakiej dokonałem, to jedną podporę zewnętrznego wału śruby, przeniosłem na osłownę wału wewnętrznego, co zostało dobitnie udowodnione w wątku Cordela.
No i chyba tyle w temacie opisu. resztę widać na zdjęciach.
pozdr

poszycie denne bez pasów, widać wyraźnie różnice, ale GPM chyba z tego słynie: ] Pasy też są w innych odcieniach, wiec całość i tak się wygubia w całej palecie różnych odcieni zieleni. Obrócić wadę w zaletę to sztuka. heeheheh: ]


Skończony kadłub

No i jest git - wstydu nie ma

A ja bardzo lubię te twoje usyfione kadłuby. Tak trzymaj ;) Pasy poszycia były w wycinance czy wykorzystałeś drugą?

@Żółtodziób, ufff: ]
@Spychacz, hehe faktem jest, że często gęsto przeginam, ale walczyć z tym jest ciężko, co do pasów, to wszystko pochodzi z 1 wycinanki. Pasy są wewnątrz projektu, jedynie drukowane na kartonie i wypada sobie je rozwarstwić.

Bardzo ładnie wygląda ta usyfiona zieleń ;)

Ooo takie lubię kadłuby. Bardzo dobrze wygląda. Wręcz apetycznie. I pomimo że wersja okrętu bez kamuflażu to dla mnie jest na plus zdecydowanie, te burty mimo prostego kształtu kadłuba są majstersztykiem i miodem dla oczu.
Serio ta podpora wału była mocowana do dławicy? Dziwne takie ze względów konstrukcyjno wytrzymałościowych….
Wykonanie miodzio, zachęca bardzo do nabycia modelu!!!