czymamy kciuki

zapomniałeś znaku zapytania dać
tak . mamy :)

Udało się zebrać chęci do kontynuacji relacji, mam nadzieję że do końca tych chęci nie zabraknie...

Końcówki skrzydeł na zdjęciach nie były retuszowane, po retuszu wyglądają następująco.


Ryszard, reflektor wcale nie jest taki szczegółowy, ot wytłoczony krążek foli aluminiowej...

W poprzednim odcinku nie wspomniałem że projekt przewiduje opcję złożonych skrzydeł, jak widać nie skorzystałem z niej raz z powodu że psuje sylwetkę samolotu, dwa, z racji ograniczonego zaufania do jakości pracy projektanta...

Nadszedł moment zespolenia płata z kadłubem, niestety jak to bywa u tego autora nie obyło się bez trudności wynikających z przyjętego rozwiązania łączenia tych dwóch elementów i wspomnianej wcześniej jakości pracy projektowej. Jeden problem pojawia się w okolicy krawędzi natarcia, wynika z niego że płat ma zbyt wysoki profil lub wycięcie w poszyciu kadłuba jest zbyt wąskie. Stawiam na to drugie, a sugeruje to też pasowanie poszycia do szkieletu sugerujące brak odchudzenia go o grubość kartonu.

Ząbki za pomocą których projektant przewidział połączenie płata i kadłuba dobrze wyglądają na arkuszu przed wycięciem, a w trakcie sklejania tylko przeszkadzają i przez za wysoki profil płata i wynikające z tego powodu pasowanie wymagają oderżnięcia wraz z fragmentami szkieletu kadłuba. Na zdjęciu to dopiero początek rżnięcia...

Po tej operacji płat wchodzi głębiej w głąb kadłuba, ale w okolicy krawędzi natarcia nadal; jest za ciasno.

Jest na to rada w postaci rozcięcia poszycia kadłuba, a będzie ono zamaskowane przyklejanymi w tym miejscu wlotami powietrza.

Odrobinkę zgubiłem symetrię na krawędzi spływu względem osi kadłuba...

Kolejny krok to próba uzyskania z tego co zaprojektował autor, tego co narysował na rysunku montażowym.
Rysunek.

Punkt wyjścia i próby pasowania oraz zbliżenia się do wizji autora.

Moim zdaniem nie da się z tego niczego sensownego uzyskać więc odcinam i będę kombinował po przyklejeniu wlotów powietrza.
A więc CDN...

Miło obserwować doświadczonych modelarzy w akcji.
Oprócz podziwiania czystości klejenia jest też nauka
Dzięki ceva

Kolejny krok to kolejny charakterystyczny element sylwetki Firefly czyli wloty powietrza z boków silnika przechodzące w oprofilowanie skrzydło-kadłub.
Wloty jak wloty, pewnie sklejalne ale nie zaszkodziło sprawdzić jak pasują np. ich wręgi.

Lecz nie ma się co tym przejmować po wklejeniu w poszycie i tak nie dolegają do kadłuba, a przynajmniej nie na całej krawędzi styku. Orientacja poszycia wlotów względem wręg pozostaje kwestią tajemną. Elementy wlotów tradycyjnie pasują do siebie dobrze i również tradycyjnie słabo do miejsca docelowego czyli poszycia kadłuba. Typowe pasowanie w stylu albo-albo. Jakby tego nie przymierzać to albo wychodzi szczelina z przodu albo z tyłu.

Ale zanim będą dopasowane wloty może warto wspomnieć o poszyciu spodu kadłuba wchodzącym w światło wnęki podwozia.

Wracając do wlotów. Trochę poprzycinałem ich krawędzie (odrobinę za mało) i pasuje znacznie lepiej (brak niestety zdjęcia obrazującego efekt tego pasowania z góry).

Kolejny schodek, na szczęście w dobrą stronę czyli za długie oprofilowanie.

Oprofilowanie przyklejone, zaskoczeniem jest to że poza długością pasowało zaskakująco dobrze, zupełnie jakby tego nie zaprojektował M.Pacyński w którego projektach (przynajmniej w tych które sklejałem) ten element bardzo rzadko pasuje bez jakichkolwiek trudności i komplikacji. To był drugi krytyczny punkt programu sklejania i punkt istotny dla podjęcia decyzji o założeniu relacji.

Jedyne widoczne niespasowanie oklejek oprofilowania to niezgranie końcówek z linią podziału kolorów.

Żeby zakończyć ten etap pozostało dokleić (po odpowiedniej korekcie) fragmenty dolnego poszycia okolic wylotu powietrza z chłodnicy. Korekta polegała na zmianie kształtu odciętego fragmentu. Na zdjęciu elementy przed i po korekcie kształtu.

Przyklejone prezentują się następująco, aczkolwiek cały do założeń projektanta prezentowanych w poprzednim wpisie trochę im brakuje.


CDN...

Relacja straciła swój impet za sprawą wzięcia na matę kolejnej dłubaniny, której tematem jest tym razem włoszczyzna, a powodem tej decyzji była chęć uczczenia okrągłej rocznicy wydarzenia, kiedy to Benito stał się dobrym faszystą. ;-)

Zajawka tego co się obecnie dzieje na moim warsztacie, niestety bez relacji, bo nie gwarantował bym jej ciągłości w akceptowalnym czasie.

SM.79?

Chyba nie SM.79, bo byłoby to po raz drugi.

ceva, twój standard jest naprawdę piękny.

Zastanawiałem się nad tym samolotem - jest nietuzinkowy i chyba jedyny na rynku.

Mimo wad opracowania może się jednak na niego skuszę, bo widać, ze po jakiejś tam walce da się coś z tego wydłubać.

Wojtek jak patrzę na te zmagania tym bardziej podziwiam efekt końcowy.

zdjęcie silników : Strzelam, 3x RE.2000 ? z MSModel

Modelarska petarda!