I ja popatrzę bo przecie to cywil.

No to zostałem zaskoczony…!
Ale i tak się cieszę, bo w Twoim wykonaniu najprostszy model to Perelman warsztatowa !
Przedsmak już jest, czekam na kolejne odcinki !

Będąc w Warszawie odwiedziłem muzeum i zrobiłem mnóstwo fotek jakby co to służę nimi Grzesiu

Po ostrym starcie przyszedł czas na pewne perturbacje, które spowodowały zwolnienie procesu budowy do totalnego minimum.
W dużym skrócie walczyliśmy o zdrowie i życie naszej kotki Zuzi, co sprawiło, że przez 1,5 miesiąca modelarstwo nie było moim głównym zainteresowaniem.
Na szczęście udało się na razie doprowadzić kotkę do ładu, chociaż walka nie jest jeszcze zakończona.

Wróciłem do pracy nad modelem, ale nie była to droga usłana różami.

Nie będę wchodził w szczegóły, ale jest dużo drażniących niedoskonałości, które zwalam na karb choroby wieku dziecięcego projektanta:-)
Jakoś o tym wiem, że tak będzie, a jestem zawsze zdziwiony:-)
Błędne oznaczenia części do podklejania, niekonsekwencja, niedokładna instrukcja, praktyka i teoria nie idące w parze - to tylko tak na marginesie.

Gdzieś przeczytałem, że obiekt rzeczywisty, który znajduje się w Warszawie, został skrupulatnie pomierzony, aby powstał ten model. W mojej ocenie, nie do końca tak jest, bo wiele rzeczy jest pominiętych, albo źle zinterpretowanych (nie wiem jak to wytłumaczyć inaczej) przez autora.

A teraz wracamy do budowy.




Budka maszynisty - dosłownie. To wszystko jest bardzo małe i proste, ale niestety instrukcja i elementy zawarte w modelu nie ułatwiają zbudowania prawidłowej konstrukcji. Albo nie pasowało do miejsca przyklejenia na szerokość, albo na długość. Trzeba było więc mocno kombinować ze ściankami.
Koniec końców coś udało się ulepić. Od siebie dodałem nity na każdej powierzchni, gdzie takowe były.
Sam popełniłem błąd, bo kątowniki na podłodze powinny być przymocowane śrubami. Nie chciałem tego zmieniać z uwagi na duże ryzyko uszkodzeń.
Duży problem sprawił mi szary kolor retuszu. Jak zwykle zresztą, retusz poprawiam przez całą budowę, a na końcu przy brudzeniu i tak nie ma to większego znaczenia:-)






W dalszej części prac skupiłem się na wykonaniu dźwigni hamulca.
Konstrukcja zaproponowana przez autora była dość uproszczona i nieco za niska z powodu zbyt małej rączki samej wajchy.
Dodałem kilka elementów, przerobiłem to i owo, aby upodobnić ją do oryginału.
Dałem sobie jednak spokój z wykonywaniem zębów na których zaczepia się hamulec.







Przed wklejeniem dźwigni do budki, wykonałem siedzisko maszynisty.
Górną część wykonałem z listewek, pomalowanym i nieco postarzonych, obdrapanych. Pewnie przy generalnym weatheringu, będę jeszcze coś przy niej robił. Kolor podstawy zmieniłem na czarny, bo boki były w wycinance szare, a przód czarny.
Aby to wszystko wpasować w odpowiednie miejsce musiałem nieco przeszlifować gotowy element, by jako tako prosto siedział
Na tylnej ścianie są w oryginale jakieś część zawiasów, być może było tez jakieś oparcie, ale dokumentacji brak:-)









Koła.
Mam co prawda cały zestaw elementów wycinanych laserowo, ale jak zwykle prawie z nich nie korzystam.
Koła też postanowiłem wykonać, a przynajmniej spróbować zrobić samodzielnie z elementów zawartych w modelu.
Warstwę zewnętrzną, jeśli można ja tak nazwać, rozciąłem na dwie części, by łatwiej było wycinać i szlifować krawędzie.
Połączyłem wszystkie warstwy, ale z oklejek kół nie skorzystałem, bo rozdrażniło mnie to, że były za duże.
Poszlifowałem, pomalowałem, nawet kolor szary dobrze współgrał z tarczą wewnętrzną koła:-)








Elementy wiązarów były dość trudne do wycięcia z uwagi na okrągłe zakończenia elementów.
Ponieważ wycinanie skalpelem niosło ryzyko mniejszej lub większej kanciastości tych części, postanowiłem odciąć maksymalnie dużo naddatku, a potem zeszlifować na okrągło pozostałą, białą część, aż do linii obrysowej.
Bardzo dobrze sprawdziły się tutaj ściereczki szlifierskie firmy 3M, które zakupiłem we wszystkich dostępnych gradacjach - 400/600/800/1000/1200/1500.
Świetnie się sprawdzają, szczególnie, gdy mamy do czynienia z obłymi powierzchniami, ale nadają się do wszystkiego. Przy tym są bardzo skuteczne i trwałe, bo po zabrudzeniu, wystarczy je umyć i osuszyć. Polecam:-)











Koła umieściłem na osiach wykonanych z pręcika plastikowego Tamiya 2mm, którego zresztą używam cały czas, bo w tym modelu większość szablonów ma ten wymiar:-) Na razie ich nie polerowałem, jeszcze nie wiem w jakiej konwencji będę budował ten model - czy jeżdżącej z epoki, czy może jako eksponat muzealny po przejściach:-)

Tak prezentował się model na dzień wczorajszy, bo obecnie jest wyposażony już w zderzaki. Ale o tym już w kolejnym odcinku:)

wbrew temu co piszesz, ta chyba jednak dzierży palmę najmniejszości :)



a Mafei jest fajna, bo wszystko co małe jest fajne
a jak fajnie sklejone jak twoje to jeszcze fajniejsze

Dziękuję za kolejną solidną porcję Twojej modelarskiej magii !
Trzymam kciuki za zwierzaka, bo sam mam w domu seniorkę marki York.

Żółtodziób - wbrew temu co piszesz, nie napisałem, że jest najmniejsza, tylko jedną z najmniejszych, jaką widziałem:-))) Po drugie lokomotywa Siemens jest większa od Maffei, bo wymiary modelu, który buduję to (przynajmniej w teorii): 12,8x4,6x7,6 cm.
Ale fakt pozostaje faktem - małe jest piękne (chociaż złośliwy twierdza, że duże jest tańsze:-))
Kiedyś nawet chciałem zakupić tego Siemensa, bo wydawał mi się właśnie taki mały, ale to spora kwadratowa "beczka", w dodatku bardzo wysoka przez te druty:-)

MARIUSZ - dzięki stary druhu za słowa otuchy:-) No i dzięki, że ciągle trwasz przy wypocinach starego dziada:-)

Grzechu,
Ledwo zacząłeś a tu już koniec widać na horyzoncie ;)
Na 3 zdj. W pierwszej chwili pomyślałem: Ale zarąbisty pilnik do drewna 😆 Dopiero po chwili zaskoczyłem że to raster...
Co zaś do małych modeli to się zgadzam i popieram 👍
Pozdr.

Podoba mi się twoja praca. Ja ze względów na nadmiar niedokończonych modeli odłożyłem swój do pudełka. Wydaje mi się że super prezentował by się tak jak stoi na Stacji Muzeum

faktycznie. Siemens większy
Pewnie wydaje się mniejszy bo jest normalnotorowy
StuGu mam propozycję - sklej oba i postaw je obok siebie - będzie pięknie