Panowie, podaję za literaturą,

W znalezionym wraku były też w niektorych połączeniach gwoździe drewniane

W 1893 norweski kapitan Magnus Andersens z grupą śmiałków na odtworzonej na podstawie wraku replice tej łodzi przepłyneli z Bergen w Norwegi do Chicago na wystawe z okazji 400- lecia odkrycia ameryki.

To trzeba było mieć cojones, a nie jakieś tam panie gps-y , satelity, klimatyzacja i internety

inny Norweg , Ragnar Thorseth , na 16-metrowej replice knarry/knorry opłynął w 2,5 roku globus.

Kruszyna , gratulacje za czyściutkie sklejanie.

na Twoim modelu ten brąz jest taki w miarę jasny, widać kreski i gwoździe jako czarne punkty ,
Mam dwa zeszyty i tam jest brąz bardzo ciemny , wszystko sie na tych plankach zlewa i gumno widać
kupiłem kiedyś przez internet, w sklepie i naocznie bym odłożył.

Zaskoczył mnie rozmiar tej łodzi. Myślałem, że jest większa. A dechy wyszły świetnie.

Niesamowite jak zwykły papierzak potrafi zmobilizować Was do szkutniczych wywodów :D
Przynajmniej człowiek się czegoś nowego dowie.

@Radek, model ma koło 30cm długości.

Brystol, nie neguję kołkowania jako jednej z technologii łączenia elementów statku. Kołkowane były segmenty składowe wręg, podłużnica, kil. Natomiast z materiałów do których dotarłem budując swoje pływadło wynikało, że poszycie burt było "nitowane".
Trzeba też wziąć pod uwagę, że w replikach stosuje się olinowanie i ożaglowanie praktycznie współczesne, co znacznie ułatwia żeglowanie. W IX-XI wieku w Europie nie znano jeszcze bloczków, nie stosowano halsowania - system olinowania/ożaglowania uniemożliwiał tego typu manewry, czyli nie było możliwości żeglowania pod wiatr. Refowanie żagla, często wykonanego ze skór lub wełny, polegało na opuszczaniu reii i tym samym zmniejszaniu powierzchni żagla.
Co ciekawe stosowano odpowiednik kompasu ( nie magnetyczny) , który umożliwiał żeglowanie bez widoczności brzegu.
Wbrew wielu ilustracjom i filmom, w laangskipach nie było ław wioślarskich. Wioślarze siedzieli na skrzyniach, w których przechowywali swój dobytek.
Część zapasów i broni była przechowywana pod pokładem, który składał się luźno ułożonych desek.

Kruszyna, model budowałem od podstaw w 2009 (plus minus kilka lat). Niestety o materiały było dość trudno. Sporo czasu przegadałem z Agandem ( dyskusje na temat jak długi mogły być wiosła itp.;-))

Mam nadzieję, że nie masz za złe moich wpisów ?
Nieskromnie mogę chyba uważać, że mój model zainspirował Homika do wydania drakkara w jego wydawnictwie.
Relacja z budowy jest w czeluściach Forum, niestety sporo zdjęć zniknęło w czeluściach fotosików itp. platformach.

Trzymam kciuki za końcowy efekt, bo to co już pokazałeś jest na poziomie wikińskich szkutników :-)

Rajkub, do Flokiego i innych szkutników to mi daleko, ale dzięki :)
Co do Waszych wtrąceń to nie mam nic przeciwko. Forum służy do dyskusji. Wy dyskutujecie a ja zagłębiam wiedze :)

Polecam zajrzeć na youtube i obejrzeć np ten film z budowy repliki z wykorzystaniem dawnej technologii. Bardzo dobrze widać wspomniane przez Rajkuba "nity" którymi łączono elementy poszycia jak i sposób montażu poszycia do wręg za pomocą drewnianych "gwoździ".

Rajkub napisał:

"W IX-XI wieku w Europie nie znano jeszcze bloczków"

Rajkubie, czy mógłbyś wskazać konkretne źródło, które tak twierdzi, np. autor, tytuł, jakieś znaleziska, prace jakiś specjalistów od tych właśnie zagadnień ?

Jeszcze jeden wtręt :-)

Deski poszycia nie były łączone "do czoła". Sąsiednie fazowano jednostronnie na pewnej długości i łączono na zakładkę. W efekcie grubość poszycia była taka sama w miejscu łączenia jak łączonych desek.

Co do luźnego łączenia poszycia z wręgami, to do desek poszycia były na sztywno mocowane "stopki" , a do nich wiązane wręgi.
Nie wiem jak szeroko był stosowany ten sposób budowy, ale w łodzi z Nydam jest właśnie taki sposób budowy.

Niestety jako młodzież przedwojenna nie mam pojęcia gdzie umieścić zdjęcia( jakieś dziwne chmury czy coś tam innego) a potem zamieścić na Forum.

Czy to te wspomniane "stopki" ?

Kruszyna, zapodaj proszę zbliżenie na to urządzonko - "chwytak" do podtrzymywania modelu, gdzie takowe można "zaimać".
Super relacja i informacje.
Powodzenia.