Greg77 - w związku z tym, że temat niszowy i objętościowo duży jeszcze nie wiem czy się gdzieś ukaże. Czasy ciężkie i rozumiem wydawców, którzy wolą wydać kolejna wersję znanego samolotu niż zamrozić fundusze w modelu, który będzie się sprzedawał przez 10 lat.

CIDER - do 2005 roku trochę już ich wydano, wskażę Ci zatem wydawnictwa w których możesz ich szukać: WAK, GPM, Modelik i ostatnio Answer.


Dalszy ciąg opowieści o samolocie:
Wrak „Seattle” został odzyskany i jest teraz wystawiany w Muzeum Lotnictwa na Alasce. Oryginalny „Boston” zatonął na północnym Atlantyku. Uważa się, że jedynym zachowanym fragmentem oryginalnego prototypu („Boston II”), jest tabliczka znamionowa samolotu, obecnie znajdująca się w prywatnej kolekcji, oraz skrawek poszycia kadłuba, znajdujący się w kolekcji Vintage Wings & Wheels Museum w Poplar Grove, Illinois.
Po kilkunastu latach pracy Bob Dempster z Seattle w stanie Waszyngton zbudował zdatną do lotu replikę Douglas World Cruiser, „Seattle II”, napędzaną odrestaurowanym silnikiem Liberty, który odbył swój dziewiczy lot 29 czerwca 2016 r.

Po dolnych płatach przyszedł czas na górne i dopiero po sklejeniu całości oświeciło mnie, że nie taka kolorystyka. Otóż Douglasy, jak większość amerykańskich wojskowych samolotów tego czasu, górne powierzchnie powinny mieć w kolorze Orange Yellow. Zatem zabrałem się za wprowadzanie poprawek, zmian i uzupełnień oraz klejenie kolejnego egzemplarza, a ten pozostał jako materiał do dalszych prac nad "wersją podstawową".

Żółtego koloru była tylko górna powierzchnia górnego płata i górna powierzchnia statecznika (wraz z lotkami) poziomu.
Dolny płat - górna powierzchnia - khaki.
Powierzchnie dolne - górny/dolny płat oraz statecznik poziomy - khaki.
Na stateczniku poziomymi były namalowane czarne ukośne pasy - określenie znosu z kursu dla nawigatora.
Statecznik pionowy - khaki.

Ryszardzie - zgadza się wszystko, ja tylko zastosowałem "skrót myślowy" pisząc ogólnie o górnych powierzchniach. Jedyne w czym mnie upewniłeś to pasy na sterze wysokości, bo nie na każdym zdjęciu je widać, a malowanie modeli plastikowych zawsze biorę przez palce ;)

Dzisiaj w historii oddamy cześć załogom samolotów (opracowane są części aby sklejający mógł sobie wybrać, który chce mieć na półce):
- „Seattle” (1): Maj. Frederick Martin (pilot i dowódca lotu) i SSgt. Alva Harvey (mechanik pokładowy)
- „Chicago” (2): Lt. Lowell H. Smith (pilot) i 1st Lt. Leslie Arnold
- „Boston” (3): 1st Lt. Leigh P. Wade (pilot) i SSgt. Henry H. Ogden
- „New Orleans” (4): Lt. Erik Nelson (pilot) i Lt. Jack Harding

Jako, że mój "Chicago" miał skopaną kolorystykę (a przy okazji i dolny płat przy kadłubie) kontynuowałem prace nad pływakami jednocześnie klejąc kolejny egzemplarz - dla urozmaicenia "New Orleans". Oczywiście i on posiada drobny błąd (brak pasów na sterze wysokości), ale już nie będę poprawiał na modelu (chyba, że markerem ;) Nie wspomniałem, że w międzyczasie powstała druga wersja chłodnicy - szersza i z żaluzjami.

Niech się tylko pokaże, a nabędę w pierwszej kolejności poza kolejnością...

Jako, że zmierzamy powoli do końca tej dziwnej relacji wypada w końcu przedstawić dane techniczne Douglasa DWC:
Napęd: 1 x Liberty L-12
Moc: 309 kW (420 KM)
Rozpiętość: 15,3 m
Długość: 10,82 / 11,89 m (podwozie kołowe / podwozie z pływakami)
Wysokość: 4,14 / 4,6 m
Powierzchnia nośna: 65,68 m²
Masa
Własna: 1543 / 1825 kg
Użyteczna: 3173 / 3536 kg
Zapas paliwa: 2438 l
Prędkość maks.: 167 / 160 km/h
Pułap: 3050 / 2135 m
Zasięg: 3701 / 2655 km

Co do budowy to "Chicago" został pozbawiony pływaków a wyposażony w kółka. Malkontentom przypominam, że to co na zdjęciach to pierwszy pre-model ze złą kolorystyką i sklejany na szybko, wiec mało starannie. Ponadto ma nie wklejone wydechy wiec stąd ta pustka za chłodnicą.
"New Orleans" zaś został wyposażony w pływaki. Ponadto postanowiłem zrobić w nim złożone skrzydła, co wymagało dorobienia żeberek oraz kilku cieć w płatach. Pozostały jeszcze śmigła oraz drobne dodatki do wyposażenia w formie świateł pozycyjnych, prądniczek itp. i w sumie model można uznać za skończony, ale to w następnym wpisie ;)

Heloł

Jeśli myśleliście że mnie w tym wątku zabraknie to byliście w błędzie. :)
Dwa ( albo i trzy ) słowa wstępu:
Samoloty ze Złotej Ery Lotnictwa, a zwłaszcza te związane z tzw Wielkimi Przelotami były zawsze w kręgu moich zainteresowań kiedy więc pewnego dnia dostałem propozycję testowego sklejenia modelu przedstawiajacego Douglas World Cruiser przyjąłem to z radością.
O historii samego DWC i przebiegu powstawania jego cyfrowego i kartonowego modelu pisał już wyżej sam Projektant - ja już nie muszę. ;)
Budowa mojego modelu trwa już jakiś czas.
Powtórzę też za projektantem że nie wszystko pokazane na zdjęciach będzie ostatecznie w modelu - poprawki wprowadzano "przed po i w trakcie".
Dziś ilustracja etapu pierwszego - szkielet kadłuba i kokpit.



Post zmieniony (05-02-23 18:32)

No i objawił się tester :) Z jednej strony wstyd mi moich ulepków patrząc na Twoje wykonanie, z drugiej - jak będą uwagi do projektu to mam z kim winę dzielić ;)
Ja zatem powoli się z relacji wycofam, pozostawiając ją Piotrkowi i jego dziełu i życząc miłego oglądania.

Na koniec zaprezentuję jednak mój egzemplarz ze złożonymi skrzydełkami - elementów do złożonych skrzydeł nie zamieściłem w modelu, ale to jeszcze do uzgodnienia z ewentualnym wydawcą. Linie na sterach wysokości domalowane markerem a i w pliku modelu też się już znalazły. Trochę problemów przez mój wzrok i stare paluchy było z drobnymi detalami, ale się udało. Tak więc prace można uznać za zakończone stwierdzeniem, że zrobiłem sobie kolejny model kolejnego wytworu techniki, który wzbudził moje zainteresowanie, a nie będzie się cieszył popularnością wśród potencjalnych klientów. Model duży, okazały, może i efektowny acz w sumie prosty, uproszczony coby nie powiedzieć prostacki. Najważniejsze, ze miałem radochę nad nim pracując i rozgryzając przy okazji Rhino.

Przed Państwem: Douglas World Cruiser No. 4 "New Orleans"

Heloł

Pochlebiam sobie że kleję karton tak długo że już potrafię odróżnić błędy projektowe od wykonawczych. Tych ostatnich mamy tu kilka ale wyjaśnimy je sobie po drodze.
Mój model nie jest niestety tak dobry jak na to zasługuje projekt ale się starałem. ;)
Wracajmy do samego Douglasa.
Oklejony kadłub wraz ze szkieletem centroplata i silnik.



Silnik zaskakuje stopniem komplikacji. Będzie jednak widoczny a do tego można go zupelnie odsłonić podnosząc okapotowanie.
Kadłubów i silników powstało kilka co pozwoliło usunąć stare błędy i w to miejsce popełnić nowe. :)

Bardzo mi się podoba i fajnie wpisuje się na listę maszyn "rekordowych", czyli kolejną, którą sukcesywnie sobie zapełniam. Czekam, aż któryś z projektantów załapie fazę na samoloty z rywalizacji o Puchar Schneidera ;)

CZESC. SPOKOJNIE sumienie nie bedzie gryzło bo w domu zona jest studentką :) a i tez modeluje (zaskoczyła mnie : ROBOTIME Składany Malowany Model Mini Szklarnia)

ps
masz 1 klienta na model. Jak sie do Ciebie dodzwonic/ pisac ? pozdrawiam