Wyposażenia ciąg dalszy.

Tratwy:



Koła ratunkowe:



Żurawiki:







Bomy:



Wyciągarka:



Flagsztoki:



Osłony śrub:



W ten oto sposób skończyłem wyposażenie. Zostało już tylko (albo aż) uzbrojenie.

Udało mi się już przerysować wszystkie części, więc mam nadzieję, że znajdę czasami wolną chwilę na klejenie...

Kurde, od samego patrzenia na tą drobnicę oczy bolą....
Masz Waćpan zdrowie!!! Zazdroszczę!

Ochraniacze śrub zrobione w rękach, czyli w powietrzu mnie najbardziej rozwalają. Ja swoje (2 x większe) robiłem na modelu, a i tak było ciężko ustawić je pod właściwym kątem, a wsporniki dodatkowo w równych odstępach. Pozostałe detale to też masakra...

Generalnie wypas i czekam na dalsze postępy prac, ale... Jeśli mogę nieco ponarzekać to zdecydowanie jestem przeciwny tak wielkim zoomom. Pyłek kurzu urasta tu do jakiegoś dodatkowego elementu konstrukcyjnego. Niewątpliwie robota jest zrobiona perfekcyjnie, niestety ten zoom nieco psuje efekt, moim zdaniem oczywiście.

Ja to przy takiej detalizacji to czekam na ten dzień kiedy łapy się nie trzęsą
Klamerki przy pasach do pontonów to już przegiąłeś daje motywację dla podniesienia własnych umiejętności

hehe., zgadzam się z wieslaw_, Qnia trzeba umieć oglądać, on jest naturalistą pokazuje elementy jakie są kosztem komfortu. Bo faktycznie przy tym zoomie, każda nawet najmniejsza niedokładność urasta do rangi spartolenia, ale w rzeczywistości, bez tego boosta do wglądu w każdy atom, jak się ogląda jego modele na żywo, to mucha nie siada.
Sam zawsze zwracam mocno uwagę na matę i staram się złapać skalę problemu, nie zawsze jest to łatwe. Ale wiem, że mimo iż te elemenciki czasem są koślawe i niby nierówne, na finalnym modelu jedynie doprowadzają do opadu szczeny.


Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 11-04-26 10:16.

Jak nie zrobię zooma, to za przeproszeniem g... będzie widać.

Białą plama bez detali, otworów itp.

I tak źle i tak niedobrze. Te elmenty są naprawdę małe.

Wyciągarka ma 10x8 m.

Dawno nie pokazywałem technologii wykonywania elementów, więc tym razem przypomnę podstawową zasadę klejenia małych elementów.

Zgodnie z zasadą, że „łatwiej kijaszka pocienkować, niż go pogrubasić” zawsze zaczyna się od większych elementów, a po sklejeniu odcina się nadmiar.

Dwa zdjęcia z budowy celowników, elementy długie, które łatwo przytrzymać i przykleić:





A tu gotowe celowniki, „pocienkowane”:



Sklejenie tak małych elementów byłoby dla mnie niemożliwe. A tak jakoś się da.

Na podobnej zasadzie wykonywane były pozostałe podzespoły.
Podstawa:



M2 z zamontowanymi celownikami i przewodami doprowadzającymi wodę do chłodzenia:



Magazynki (szału nie ma, wiem, elementy nieco przerysowane, ale przynajmniej coś dodatkowo będzie widać):



A tu już poskładane do kupy, z powyginanymi drucikami:





I to na razie tyle.

Ps. Przepraszam za ponowne zoomy, czy tam makra, ale gdybym nie zrobił powiększeń, to wiele by nie było widać.
Przymiar przy elementach to standardowa szpilka.

Chyba najbardziej skomplikowane jak do tej pory elementy, czyli chicagowskie pianina.

Całe dwie sztuki, ale pracy było przy nich mnóstwo. Parę ładnych weekendów zeszło.

Opracowane bardzo dobrze, są świetną bazą do dalszej waloryzacji – co nieco dodałem od siebie, niektóre elementy trochę skomplikowałem.

Na początek półprodukty, a potem już zdjęcia pelotek.

















A tu komplet dwóch działek:



Trzeba się brać za resztę uzbrojenia.

Aż się płakać chce od samego patrzenia... Niesamowita ilość części i precyzja ich montażu po prostu jest kosmiczna. Że ci się chłopie chce... Ale fakt - potem na skończony model można patrzeć godzinami i zawsze odkryje się jakiś nowy smaczek.
Miło było poznać osobiście no i na dużym ekranie i na głośnikach 5FDP brzmi rzeczywiście lepiej :-D. No nie spodziewałem się...