Będąc w tamtym roku na konkursie w Czarnej Białostockiej nabyłem sobie piękny model niszczyciela USS PORTER DD-356 z wydawnictwa NEPTUNIA.

Jak na niszczyciel, to całkiem spore opracowanie – 14 arkuszy A4 z częściami, 20 stron A4 z rysunkami i szablonami drutów. Czyli model opracowany tak, jak Qniki lubią najbardziej.

Model kleił będę po swojemu, bazując na częściach z wycinanki, które sobie przerysowuję i przerabiam nieco po swojemu.

Sam kadłub zacząłem robić jakiś rok temu. Ot, tak sobie, po kawałeczku dłubię. W końcu mam co pokazać, więc postanowiłem coś na forum wrzucić.



Szkielet jest bardzo bogaty, jak na takie maleństwo. Odstęp pomiędzy wręgami to 28mm, a więc kształt kadłuba będzie pięknie oddany.

Wręgi zmniejszyłem po zewnętrznej o ok. 0,6 mm. Kadłub oklejałem tekturą 0,5, na której przyklejone były element drukowane na papierze z drukarki. Pod pokładem i na wodnicy dodałem dodatkowe wzmocnienia, które zapobiegną wsuwaniu się poszycia zbyt gęboko.



Tu widać pierwszy etap oklejania – burty powyżej linii wodnej. Dzięki takiemu rozwiązaniu powstanie skrzynka, która zapobiegnie ewentualnemu wichrowania się kadłuba.
Dopiero po oklejeniu burt dokleiłem wręgi dennej części kadłuba. Dodatkowo, jak zwykle po swojemu, dodałem rurki wchodzące w kadłub przez 3 wręgi, żeby zapewnić właściwe ułożenie wałów napędowych. Rurka po oklejeniu poszyciem jest obcinana.



Tu widok kadłuba po oklejeniu. Elementy, które naklejałem na tekturkę poszły do wewnątrz. Dzięki temu, po zewnętrznej pozostała miękka tekturka. Została ona wstępnie oszlifowana i gruntownie zaglutowana. Robiłem to latem, na zewnątrz, żeby nie udusić się oparami.

Taki sztywny i twardy kadłubek przeszedł długi proces drobnego szpachlowania, szlifowania, gruntowania i znów szlifowania i tak do skutku… Na końcu pozostał wyszlifowany biały podkład. Czyli baza do dalszej pracy.



A na tym podkładzie, bazując na wspaniale opracowanej wycinance, odtworzyłem ołówkiem rysunek podziału blach kadłuba, który następnie trzeba będzie odtworzyć w 3-D. Przerysowanie linii zajęło mi coś koło 6 godzin.

--

Post zmieniony (07-01-23 14:48)

bardzo ładnie wyszlifowany skeg. Powstał rysunek linii wzdłużnic teoretycznych . Zastanawiam się tylko czy on na linii dna schodził się tak na ostro czy była stosowana płaska płyta. Oba rozwiązania są stosowane, choć to drugie łatwiejsze technologicznie jest.

nie rozumiem za bardzo czemu ma służyć ta ekspresja na kadłubie? Tzn jaki masz z tego benefit, że pomalowałeś sobie te podziały?
Poza tym, masz we mnie wiernego fana Qńowszczyzny: ], pozdr i czekam z niecierpliwością na kontynuację.

Ta ekspresja jest po to, żeby równo poprzyklejać blachy poszycia.

Co do układu blach - nie mam pojęcia jak wyglądało to naprawdę. Zrobiłem tak, jak było w wycinance.
Nie mam dobrych materiałów źródłowych do tego okrętu. Tylko trochę zdjęć, które znalazłem w necie.


Będzie trochę zabawy...

--

Post zmieniony (07-01-23 19:17)

No, no nieźle! Zasiadam i podpatruję. :-)

No QNniu wreszcie nowa budowa. Patent z rurkami na wały śrubowe bezcenny. Jak wyżej napisał Karasek, również we mnie masz wiernego fana QNskiej roboty :)

Oo, kolejny Qński okręt wjechał na pochylnię. Będę świadkiem tej epopei.
Czy dziury pod wały były zaznaczone na kolejnych wręgach, czy sam jakoś wyznaczyłeś miejsca przebicia?

W wycinance są piękne rysunki, w tym plan generalny z rzutami (bok, przód, tył) . Kąt odchylenia i rozstaw wałów ustaliłem na podstawie tych rysunków i dodałem je sobie na wręgach (podział wręg też jest na rysunku).

Wystarczyło tylko sobie trochę rysunek przeskalować.

W końcu części powstawały w oparciu o ten sam model 3D co rysunki ;-)

Trzy relacje z budowy niszczycieli w tym samym czasie na forum.
Wybornie :-)
Trzecia to oczywiście relacja Waldka K.
A właściwie cztery. Nie można zapominać o legendarnej już relacji
jhradcy :-)

Siemano QŃ, fajnie będzie podpatrzeć znowu coś z Twojego warsztatu. Jak to mówią " co się zobaczyło to się nie odzobaczy".