Nie boję się, bukszpryt jest bardzo mocno wbity w wycięcie w szkielecie i sztywny. Na zdjęciach (zwłaszcza w widoku od dziobu) te łańcuchy mają naturalny zwis który chciałem zachować - te biegnące wzdłuż burt. Pozostałe są napięte. Poza tym sztagi przechodzące przez bukszpryt do fokmasztu będą dodatkowo usztywniać wszystko, bo będą mocowane do burt za pośrednictwem delfiniaka i "wyręczą" zwisające łańcuchy w roli napinaczy.

Kolejne fazy powstawania masztów. Wkroczyłem w etap najżmudniejszej roboty. Bloków postanowiłem nie wykonać wszystkich na raz (depresja i próby samobójcze murowane) tylko dorabiać w miarę potrzeb. No i musiałbym je najpierw policzyć, a to niemożliwe.

Niewielki postęp prac. Osznurkowanie masztów uważam za zakończone, oczywiście tylko w części want od marsów i salingów oraz wyblinek.
Wziąłem się za reje - w większości patyczki do szaszłyków, a te grubsze - wałki bukowe gdzieś z internetu.

Robi wrażenie...

To będzie niesamowity model:-)
Pięknie to wygląda.

Twoje wykonanie poza estetycznymi wrażeniami uzmysławia, że okręty żaglowe to najtrudniejszy rodzaj modelarstwa. Myśl o problemach związanych z ożaglowaniem i olinowaniem niejednemu blokuje decyzję o rozpoczęciu budowy choćby tych mniej skomplikowanych.

To dlatego, że jeszcze nigdy nie widziałem opracowania poważnie traktującego schematy olinowania - tak, żeby bez szukania dodatkowych materiałów i rycia książek historycznych móc zbudować w pełni wyposażony i olinowany model.
Z jednym zastrzeżeniem - nie widziałem dotąd tych rzeczy w modelach z Seahorse, być może jest tu ktoś kto może poświadczyć, że się mylę.
Bo nawet modele z Shipyardu (przynajmniej te, które mam) nie odpowiadają na wszystkie pytania i wątpliwości z tym związane.

Modele Seahorsa jak dotąd mają zdecydowanie najlepiej (tj. najbardziej czytelnie) wyjaśnione szczegóły takielunku. Choćby patent z różnymi kolorami lin na schematach duuużo wyjaśnia. Shipyardy są jako tako opisane, ale najgorzej jest w Małym Modelarzu. W każdym razie modele Tomka W. przekonały mnie do zabrania się za żagle, bo tylko z ich instrukcji mogłem cokolwiek zrozumieć. Oczywiście w każdym modelu są pewne uproszczenia, bo skala do tego zmusza. Wielu z Was na pewno widziało różne plany, schematy przeszycia żagli, wiązania końców lin oplatających to i owo. Próbować to odwzorować w skali około 1:100 to szaleństwo. Jako modelarze redukcyjni w pewnym momencie musimy odpuścić i tworzyć pewne iluzje. Dopiero w 1:50 i większych można coś tam próbować odwzorować bliżej stanu faktycznego. Ale fakt faktem -wiele wydawnictw traktuje modelarzy jak ekspertów od żagli, a to przecież ogrom wiedzy, nomenklatury i niuansów charakterystycznych dla każdej epoki.
Inna sprawa to ograniczona objętość wycinanek. Nikt nie wyda modelu z 40 stronami instrukcji (choć by się przydało :) ).

Przydałaby się jakaś publikacja opisująca w pigułce pewne schematy i rozwiązania, typowo pod kątem kartonówek w odniesieniu do obecnie wydawanych modeli -czyli dość dokładnych (bo jakieś publikacje sprzed 30 lat pewnie są). Z łopatologicznym wyjaśnieniem co gdzie przebiega i jak się nazywa.

A model wychodzi zacnie, jedna z moich "ulubienych" relacyj :).

Pozdrawiam

to już chyba zwodowany i po pierwszym rejsie?

O jasny gwint...