Art - bardzo dziękuję za odpowiedzi i wyjaśnienia.

Co do tzw. podposzycia (brystolowej podklejki) również stosuję podobną metodę, zarówno w samolotach jak i okrętach.
Również wychodzę założenia, że podklejone poszycie jest wystarczające samonośne. To szkoła naszego ZbiG'a.
Np. w skrzydłach samolotów prawie nie używam żeberek. Poszycie wzmocnione podklejką opiera się na usztywnionych dźwigarach. Żeberka tylko w niezbędnych miejscach.
Burty okrętów również podklejam kartonem na całej długości co nadaje wystarczającej sztywności i zabezpiecza przed zapadaniem.
Oczywiście wręgi wymagają delikatnego szlifu co dodatkowo pomaga przy dopasowywaniu poszycia.

Nacinanie poszycia dna w kierunku stępki jest świetnym rozwiązaniem, szkoda, że jeszcze mało stosowanym.

Po latach doczekałem się poparcia w kwestii białych wnętrz okrętów. Kiedyś zastosowałem takie co spotkało się ze złym przyjęciem.

Cieszy moje oczy każda Twoja praca, a jeszcze bardziej cieszy mocne postanowienie o powrocie do Victory. Postaram się w tym względzie wspierać Cię obietnicą postępów w mojej pracy nad tym modelem. A jeśli będziesz zbytnio zwlekał uruchomi się tryb "wsparcie małżonki". Nie wiem wprawdzie jak, bo nie miałem jeszcze okazji jej poznać, ale coś się wymyśli:) Jest w końcu Pegasus:) Poza tym masz ode mnie wsparcie teoretyczne w kwestii olinowania, więc pozostanie Ci tylko przełożenie tegoż na praktykę. Dla Ciebie to bułka z masłem. A wracając do obecnego modelu to może pokusiłbyś się o jakiś opis, może być w kilku zwięzłych punktach, jak przyklejasz tę skorupę do kadłuba. Niechaj my maluczcy też uzyskamy tę cenną wiedzę:).

Jak ty mnie Art imponujesz tym "standardem" dla mnie poziom nieosiągany :)

Winek, podzielam Twoje apelacje do projektantów w sprawie dzielenia oklejek dna.

Paragrafie, Twoją wiedzę w sprawie tajników Viki, w tym oczywiście takielunku, trzymam w banku na wysokim procencie :)

Co do motywacji powrotu do tego żaglowca... wygadałeś się!!, Już od dawana Pegazusem wyśledziłeś, że to inicjatywa mojej połowicy (i moje marzenie z młodości), tak więc nie odpuszczę, muszę dokończyć. Wpierw jednak przejdę krótki trening olinowania na mniejszej łódce, może niebawem.

Co do przyklejenia skorupy do szkieletu, przeszedłem wcześniej szkołę z 1,5 metrowym Kurskiem, udało się:



dlatego było mi nieco łatwiej z mniejszym żółwiem.

Przede wszystkim przy zastosowaniu tej metody tj. niemal samonośnej skorupy (z podklejaniem od wewnątrz brystolem), niezwykle ważne jest odpowiedzenie ukształtowanie/dopasowanie poszycia do wręg. Tam nie może nic haczyć, uwierać czy sprężynować. Po wielokrotnych szlifach szkielet i przymiarkach za pomocą taśmy:



przyklejenie całej skorupy poszycia dna do szkieletu wykonałem klejem polimerowym tylko na linii wodnicy, na całej jej długości (szerokość łączenia około 0,5 cm). Gdybym nałożył klej na tak dużej powierzchni szkieletu, było ryzyko nierównomiernego przyczepienia, wolałem tego uniknąć.

Cześć
Dzisiaj jest dzień szczególny dla Ukrainy w starciu z potomkami tegoż "Borodino", rosyjskiego pancernika, który brał udział - przypomnę - w sromotnej porażce z Japonią.
Oczywiście historię należy oddzielić do teraźniejszości, ale wielu z Was pewnie mnie zrozumie, dzisiaj jest trudno, emocje biorą górę.

Jednocześnie mam finalizację kolejnego etapu budowy. Mimo wszystko więc zasuwam.

Nadbudówka dziobowa.





Pozostałe zdjęcia i parę etapów z budowy. Wybaczcie znów obecność futrzaka, ale autentycznie niemal non stop asystuje mi przy pracy nad modelem.



Przy budowie nadbudówki kluczowe było wykonanie dość gęstego, potrójnego relingu.
Wpierw ułożyłem kształt poręczy z obrysu poszczególnych pokładów:




Wykorzystałem też plastikowy wzornik do ustalenia wysokości słupków (drut mosiężny 0,3 mm), oraz niezawodne obcęgi.




Użyłem wsporniki z tektury 2 mm do ułożenia na odpowiedniej wysokości poręczy z drutu miedzianego 0,2 mm



Do następnej odsłony

Nooo ładnie i równo żeś Pan poustawiał te 'słupecki'.
Mam bardzo podobną metodę, tzn też przycinam do dystansu, który zrobiłem sobie z przyciętego kawałka igły lekarskiej o,8, natomiast sam reling już lecę z ręki bez wcześniejszego formowania na szablonie.
Dobrze widzę, że gumowe maty są dodatkowo trasowane?
Pięknie wszystko wygląda pięknie
: ]

Ten reling, mimo bardzo starannego wykonania, moim zdaniem sprawia troszkę wrażenie "wizualnie ociążałego".
Chyba troszkę za dużo tych słupków, a może również są ciut za grube? Patrząc jednak na zdjęcie z szablonem domyślam się, że całość wykonałeś jak autor nakazał...

Poza tym, podoba mi się :) Szacun również za odwagę z tymi kotami xD Czy nigdy nie poniosłeś z ich strony żadnych szkód?

Pozdrawiam :)

Art, chylę głowę przed Twoim modelarstwem.
Jeśli można zapytam - jakiej marki jest klej polimerowy, którego używasz do poszycia ?
Podklejasz poszycie brystolem również klejem polimerowym ?

Pytam, bo jestem wkurzony zniknięciem kleju Hermol (miałem jeszcze zapasy, które się skończyły) jakiego dotąd używałem. Teraz zakupiłem kleje "szewskie" oferowane przez główne sklepy modelarskie i nie mogę się do nich przyzwyczaić. Ciągle muszę obrywać jakieś "gumki" z wyschniętego kleju. Nie łapie jak trzeba, bo szybko przysycha przy dużych powierzchniach.

Pozdrawiam,
Zdzisław

Post zmieniony (25-02-22 19:46)

Witam Szanownych w cieniu wojennego Bohaterstwa Wschodnich Braci.


Karas
Tak, pokłady z matami lekko trasuję igłą na łączeniach.

Cordel
Co do słupków. Tak, są nieco przeskalowane, drut mosiężny 0,3 mm (czyli 6 cm w realu). Jednak przy budowaniu relingu, jego sztywność bardzo się przydaje. Grubość jest taka, jaką zaleca autor. Lubię tą średnicą pracować i użyłem go do dwóch poprzednich moich modeli okrętów w skali 1/200.

Odnośnie futrzaka, ona jest bardzo subtelna i ostrożna 😊, ostrzega mnie, gdy coś jej nie pasuje w moim wykonaniu. Jednak są też podbramkowe sytuacje, o czym poniżej 😉

Zdzisław
Pamiętam hermol, klej polimerowy jest bardzo podobny. Ma swoje wady (ciągnie się i nitkuje), jednak ja je już zaakceptowałem. Za to bardzo szybko i dobrze chwyta, zwłaszcza w wersji strong, a do tego niemal nie ma zapachu.
Tak, podposzycie i wszelkie podklejki łączę tym klejem, ale należy uważać na dość krótki czas na korektę i ryzyko popaprania wydruku. Można te naddatki usunąć malując kaponem do około 15 min po sklejeniu.




Przy okazji podam kolejny etap budowy.

Pomost na śródokręciu. Autor zalecił wykonanie relingu z drutu 0,2 mm. Ja jednak na słupni użyłem drutu mosiężnego 0,25 mm. Jest on nieco bardziej giętki od 0,3 mm, ale kto wie, może w następnym modelu zastosuję go do „słupkowania”







Teraz podam kilka etapów budowy relingu

Wpierw wklejam pomalowane wcześniej słupki, aby nie popaprać farbą zwłaszcza na syku z pokładem. Następnie je przycinam do wzornika i odpowiednio pionizuję.
Te obcęgi są bardzo przydatne, ponieważ tną drut na płasko (zwykłe ucinacze do paznokci pozostawiają stożek, co utrudnia ustawianie górnej poręczy).




Następnie naklejam górne poręcze na wierzch każdego słupka.



Teraz czas na pośrednie poręcze.
Ponieważ wysokość słupka ustaloną mam na 0,6 mm (120 cm w realu), używam podkładek dystansowych z tektury 0,2 mm przy relingu trzy poręczowym. Druga poręcz oczywiście 2 x 2 mm.

W pierw przyklejam dolną poręcz, następnie środkową.




Cała akcja odbywa się wg poniższej procedury:




Oczywiście wpierw na styk poręczy i słupka nakładam odrobinę kleju cynanoakrylowego, nadmiar ścigam dotknięciem igły lub drucika wg starożytnej zasady: „klej najlepiej trzyma, jak go ni ma” 😊





A teraz dreszczowiec …








Jednak wszystko dobrze się skończyło i jest pod dalszą Jej kontrolą 😊




Do następnego

No cooo... Kontrola techniczna musi być.. Mgr. Mruczek dopilnuje :)