Panowie, przedstawiam model, którego właściwie nie trzeba przedstawiać.
Forumowe Brontozaury go znają, albo znają takiego, co go zna, widział albo kleił.
Skrzypiący pod nożyczkami i skalpelem, betoniasty karton, gruba kreska, przesunięte farby i nikomu
to kiedyś nie przeszkadzało.
Sklejałem go jak sie tylko ukazał w 1983 roku, potem kiedyś kilkanaście lat pózniej drugi raz i ten tutaj, to trzeci.
Sklejony z wykorzystaniem dwóch uszkodzonych wycinanek, impregnowany klejem dla dzieci z dwóch stron.
Pseudoretusz kantów tylko gdzie popadnie kredkami wodnymi i ołówkiem 6B, do kół użyłem częściowo czarnej masionki.
Nie malowany farbami sensu stricto, tylko gdzieniegdzie kredka plus ślina modelarska zagęszczona.
Ster kierunku na stateczniku pionowym polakierowany lakierem do paznokci,
aby zamaskowac wgniecenia, ale i tak widać/spadł na podłoge/ również kołpak polakierowany.
Model sklejony bez cyzelowania - "bo co ludzie powiedzą"
np. a tu krzywo-to zrobie proste, a tu widać-to zrobie, że nie będzie widać.
Powtórze to, co było już wiele razy o modelach Pana Zbyryta pisane,
sklejanie jego modeli to radocha i esencja kartonu.
Te rysowane "ręcznie " modele z tamtych czasów, mają coś,
czego dzisiejsze wypasione, rysowane nożnie nie mają, i nigdy nie bedą miały,
mianowicie mają DUSZĘ
Lotniskowiec z eskortą:
Dodatek do galerii:
Na boso i makro
Dalsza golizna wkrótce.
Dołożyłem starań, aby model był "taki jak w rzeczywistosci", albo "jak najbardziej zbliżony do rzeczywistości".
Postanowiłem zrobić kabine pilota z szyby, tak "jak w rzeczywistosci".
W tym celu zaniosłem wyciętą owiewkę do najbliższego szklarza i mówię mu, że robię samolot z papieru
i chce, żeby było jak w rzeczywistosci i czy mógłby wstawić szybę do mojej owiewki, żeby było właśnie tak, "jak w rzeczywistości".
Przestał mie gonić i wyzywać dopiero dwa domy dalej.
Więc se myśle, brystol, dziadu jeden, zrób se sam !
W tym celu poszukałem w internecie:
-co to jest szyba ?
-jaka jest szyba ?
-i gdzie oprócz szklarza są szyby ?
Po długotrwałych badaniach zródeł internetowych i bibliotecznych doszedłem do dwóch daleko idących wniosków:
1. Jak stoję przed szybą, to widzę to, co jest za szybą,
a gdybym stał za szybą, to bym widział to,jjj co stoi przed szybą.
2. Szyba jest gładka i śliska.
Podczas przeszukiwania internetu, natknąłem się na ebayu na poradnik wraz dokumentacją techniczną,
nie dziadoską serwisową, tylko techniczną ! (kilka tysięcy stron)
pod tytułem:
"Jak zrobić szybę, mając pół litra i wiadro piasku."
Natychmiast to kupiłem, kilka tysiecy funtów !, niestety, moge se tym sedes wytrzeć, bo ostatnie kartki w poradniku ktoś wydarł,
a dokumentacja po angielsku, a ja nie kumaty, ino gupi.
Więc z punktu 1, kicha, ale punkt 2 osiągnołem, eksperymentując z lakierem do paznokci, i jak Panowie na zdjęciach widzicie,
moja szyba jest gładka i śliska,
a więc jest "jak najbardziej zbliżona do rzeczywistości".
Dzwięki zrobiłem w dioramie takie, jak rzeczywiscie w rzeczywistości, wielkie są, bo oddają głośność silnika.
Powietrze zamknięte w dioramie, jest również takie jak w rzeczywistości, no może nie tak całkiem,
bo to nie powietrze z drugiej wojenki światowej, tylko dzisiejsze.
Ale co tam, to przecież tylko model z papieru.
Przy następnej wizycie w Muzeum Lotnictwa zapytam sie kustosza, czy nie mają czasami powietrza z drugiej wojenki światowej,
bo robie samoloty z papieru i chce, aby było "jak w rzeczywistości".
Chmury są tylko "zbliżone do rzeczywistości", bo nie są z wody, tylko z waty, a niebo w dioramie jest niebieskie, jak w rzeczywistości.
PS
Wszystkim Panom Forumowiczom, którzy z takim zapałem dwoją się i troją, analizują zawzięcie,
aby " było jak w rzeczywistości" , a tu rureczka , a tu przewodzik, a tu pokrętełko, a tu " jakaś skrzynka",
więc wszystkim Tym Panom, gratuluję poczucia humoru.
a ich Małżonkom czy Partnerkom, składam wyrazy współczucia.
Tym z Panów, którzy takowych Pań nie mają, niczego nie gratuluję.
Następny do golenia, czeski mesiu.
--
Post zmieniony (14-11-21 15:07)
Forumowe Brontozaury go znają, albo znają takiego, co go zna, widział albo kleił.
Skrzypiący pod nożyczkami i skalpelem, betoniasty karton, gruba kreska, przesunięte farby i nikomu
to kiedyś nie przeszkadzało.
Sklejałem go jak sie tylko ukazał w 1983 roku, potem kiedyś kilkanaście lat pózniej drugi raz i ten tutaj, to trzeci.
Sklejony z wykorzystaniem dwóch uszkodzonych wycinanek, impregnowany klejem dla dzieci z dwóch stron.
Pseudoretusz kantów tylko gdzie popadnie kredkami wodnymi i ołówkiem 6B, do kół użyłem częściowo czarnej masionki.
Nie malowany farbami sensu stricto, tylko gdzieniegdzie kredka plus ślina modelarska zagęszczona.
Ster kierunku na stateczniku pionowym polakierowany lakierem do paznokci,
aby zamaskowac wgniecenia, ale i tak widać/spadł na podłoge/ również kołpak polakierowany.
Model sklejony bez cyzelowania - "bo co ludzie powiedzą"
np. a tu krzywo-to zrobie proste, a tu widać-to zrobie, że nie będzie widać.
Powtórze to, co było już wiele razy o modelach Pana Zbyryta pisane,
sklejanie jego modeli to radocha i esencja kartonu.
Te rysowane "ręcznie " modele z tamtych czasów, mają coś,
czego dzisiejsze wypasione, rysowane nożnie nie mają, i nigdy nie bedą miały,
mianowicie mają DUSZĘ
Lotniskowiec z eskortą:
Dodatek do galerii:
Na boso i makro
Dalsza golizna wkrótce.
Dołożyłem starań, aby model był "taki jak w rzeczywistosci", albo "jak najbardziej zbliżony do rzeczywistości".
Postanowiłem zrobić kabine pilota z szyby, tak "jak w rzeczywistosci".
W tym celu zaniosłem wyciętą owiewkę do najbliższego szklarza i mówię mu, że robię samolot z papieru
i chce, żeby było jak w rzeczywistosci i czy mógłby wstawić szybę do mojej owiewki, żeby było właśnie tak, "jak w rzeczywistości".
Przestał mie gonić i wyzywać dopiero dwa domy dalej.
Więc se myśle, brystol, dziadu jeden, zrób se sam !
W tym celu poszukałem w internecie:
-co to jest szyba ?
-jaka jest szyba ?
-i gdzie oprócz szklarza są szyby ?
Po długotrwałych badaniach zródeł internetowych i bibliotecznych doszedłem do dwóch daleko idących wniosków:
1. Jak stoję przed szybą, to widzę to, co jest za szybą,
a gdybym stał za szybą, to bym widział to,jjj co stoi przed szybą.
2. Szyba jest gładka i śliska.
Podczas przeszukiwania internetu, natknąłem się na ebayu na poradnik wraz dokumentacją techniczną,
nie dziadoską serwisową, tylko techniczną ! (kilka tysięcy stron)
pod tytułem:
"Jak zrobić szybę, mając pół litra i wiadro piasku."
Natychmiast to kupiłem, kilka tysiecy funtów !, niestety, moge se tym sedes wytrzeć, bo ostatnie kartki w poradniku ktoś wydarł,
a dokumentacja po angielsku, a ja nie kumaty, ino gupi.
Więc z punktu 1, kicha, ale punkt 2 osiągnołem, eksperymentując z lakierem do paznokci, i jak Panowie na zdjęciach widzicie,
moja szyba jest gładka i śliska,
a więc jest "jak najbardziej zbliżona do rzeczywistości".
Dzwięki zrobiłem w dioramie takie, jak rzeczywiscie w rzeczywistości, wielkie są, bo oddają głośność silnika.
Powietrze zamknięte w dioramie, jest również takie jak w rzeczywistości, no może nie tak całkiem,
bo to nie powietrze z drugiej wojenki światowej, tylko dzisiejsze.
Ale co tam, to przecież tylko model z papieru.
Przy następnej wizycie w Muzeum Lotnictwa zapytam sie kustosza, czy nie mają czasami powietrza z drugiej wojenki światowej,
bo robie samoloty z papieru i chce, aby było "jak w rzeczywistości".
Chmury są tylko "zbliżone do rzeczywistości", bo nie są z wody, tylko z waty, a niebo w dioramie jest niebieskie, jak w rzeczywistości.
PS
Wszystkim Panom Forumowiczom, którzy z takim zapałem dwoją się i troją, analizują zawzięcie,
aby " było jak w rzeczywistości" , a tu rureczka , a tu przewodzik, a tu pokrętełko, a tu " jakaś skrzynka",
więc wszystkim Tym Panom, gratuluję poczucia humoru.
a ich Małżonkom czy Partnerkom, składam wyrazy współczucia.
Tym z Panów, którzy takowych Pań nie mają, niczego nie gratuluję.
Następny do golenia, czeski mesiu.
--
Post zmieniony (14-11-21 15:07)
