97 sorki, dopiero teraz zobaczyłem twoje pytania, więc odpowiadam:

1. Nie ratusz tylko kościół ;) i do skończenia daleka droga bo to taki przerywnik jak mam ochotę wyciąć i skleić coś łatwego :)

2. Tragedia z tym wstawianiem, pół dnia wyjęte z życiorysu żeby zrobić relację z PIWKA. Kiedyś była Picasa i było fajniej. Teraz każde zdjęcie otwieram jako grafika w nowej karcie, kopiuje link (długi na 3 metry) i wklejam w wybrany szablon konradusa. Jak chcesz wstawić miniaturki to najpierw musisz zmniejszyć maksymalnie przeglądarkę z otworzonym zdjęciem, otworzyć taką mała grafikę w nowej karcie, a potem powiększyć i zrobić to samo z normalną wielkością. Powinno ci w nowych kartach pokazać to samo zdjęcie w różnych rozdzielczościach. Zaleta jest tylko jedna, ale według mnie warta cierpienia. Brak reklam i zamknięcia hostingu raczej mi nie grozi w najbliższym czasie :P

3. No i musisz udostępnić album bo nie widzę twojego ratusza :P

--

Post zmieniony (27-01-21 23:20)

ożesz... nawet już zapomniałem, że konradus, to jest hardcore ;-)

[www.kartonowki.pl]
tak prościej będzie ;-)

Były pociski R-73, zatem przyszedł czas na belki APU-73



W sumie nie ma o czym pisać poza tym że spodobał mi się sposób ich klejenia zaproponowany przez autora projektu. Zawsze miałem problemy z zachowanie symetrii, często walczyłem ze skręceniem tych elementów. tutaj w zasadzie bez większych problemów, chociaż do perfekcji jeszcze oczywiście daleka droga :)

Pora przerwać ciszę w eterze i uzupełnić braki w relacji. Przerwa tak wyniknęła z faktu, że ręczne dzierganie szkieletu pochłonęło wiele czasu oraz ofiar, a przecież trzeba to było jeszcze skleić do kupy.
Aby utrzymać geometrię szkieletu skorzystałem z metody mocowania podpatrzonej w relacji Arche, chociaż ja potraktowałem model nieco bardziej brutalnie. Po odkręceniu geometria została zachowana.



Następnie przyszedł czas na kolejne elementy. Całość kleiłem "klejem magicznym" gdzieniegdzie tylko dosztywniając CA, tam gdzie elementy były zbyt wiotkie.







Całość wygląda obecnie tak:





Generalnie budowa szkieletu bez laserów to rzecz czasochłonna, ale odbyła się bez przygód. Stąd też nie ma za bardzo o czym pisać. Mam nadzieję że nie popełniłem jakiegoś niewidocznego na tym etapie błędu, który będzie skutkował katastrofą przy oklejaniu kadłuba.

I na koniec jeszcze zdjęcie upamiętniające wspomniane przeze mnie ofiary budowy:



Ciąg dalszy nastąpi … mam nadzieję ;)

Kolejny etap: wszedłem do kabiny … i pewnie na długo w niej zostanę, bo elementów do zrobienia ogrom. Póki co za mną etap pierwszy. Całość klejona BCG i Klejem Magicznym z miejscowym utwardzaniem spoiny przy pomocy CA, tam gdzie było to konieczne. Sama budowa przebiegała bez przygód poza jednym wyjątkiem, o którym w dalszej części postu:







A teraz wspomniana na początku „przygoda”. Tutaj miałem zgryz jak zamontować boczne panele, gdyż według projektu powinny one sięgać do miejsca zaznaczonego linią czerwoną, ale żeby dopasować je geometrycznie do pozostałych elementów musiałem zamontować je tak, że sięgają do linii niebieskiej, czyli do granicy białego pola powyżej. Miałem trochę obawy czy aby nie będzie to przeszkadzało w późniejszym etapie, ale podobne problemy zauważyłem zarówno u Arche jak i Vincenta, więc przyjąłem do wiadomości że „ten typ tak ma” i uznałem że jest to słuszne podejście … oby tak właśnie było ;)



Ciąg dalszy nastąpi, aczkolwiek proszę o wyrozumiałość jeśli chodzi o tempo prac gdyż niespełna miesiąc temu urodziła mi się córka, a zatem nie spodziewam się nadmiaru czasu w kolejnych miesiącach :)

Dłuższa przerwa tym razem spowodowana była głównie tym, że końcówkę roku poświęciłem w całości aby dokończyć rozgrzebaną od dłuższego czasu „109-kę”, ale i początek roku nie należał do zbyt owocnych modelarsko… ale do rzeczy.

Kabina – etap 2, czyli kolejna porcja detali.

Od siebie dodałem opaski mocujące przewody, wykonane z folii aluminiowej oraz nieco ubogaciłem przepustnicę.

Prawa strona:



Lewa strona:



Wspomniane przewody wykonałem z cienkiego, zielonego przewodu elektrycznego (zachowany po rozmontowaniu jakiejś zabawki), który to dodatkowo pomalowałem dedykowanym kolorem, oraz przybrudziłem suchą pastelą aby nie był za bardzo sterylny w porównaniu do reszty elementów.

P.S.
W międzyczasie, podczas wizyty w Tarnobrzegu wzbogaciłem się jeszcze o kolejne publikacje na temat polskich MiG-29:

Łukasz, gdybyś był uprzejmy przyspieszyć nieco, aby tę maszynę użyć bojowo tam gdzie jest pilna potrzeba...
Detale super.

Gdyby to było takie proste... robię co mogę, ale nie samym modelarstwem człowiek żyje.

Fajna robota, czekam na więcej.

Kolejny etap kabiny pilota za mną.

Drążek sterowy i orczyk:



Widok na całość po wmontowaniu powyższego zespołu do wanny: