Witam Kolegów

Zapraszam do obejrzenia galerii nietypowego modelu z rzadko spotykanego na forach tematu. Relacji nie prowadziłem ze względu na specyfikę opracowania i bardzo długi czas realizacji.

Trochę historii.
Około 2014 r. znalazłem na forum link do jakiejś strony pisanej krzaczkami z darmowymi modelami do ściągnięcia. Zajrzałem z ciekawości i mimo absolutnego braku zainteresowania tematyką s-f, bardzo zaintrygował mnie model lądownika księżycowego LM-7 „Wodnik” z misji Apollo-13.
Ściągnąłem i zapisałem pliki z modelem - arkusze z częściami w pdf. oraz instrukcje w formacie html. Przez wiele miesięcy przeglądałem instrukcje obrazek po obrazku aż naszła mnie chęć jego zrobienia.
Części wydrukowałem na zwykłym bloku technicznym na laserówce, zaimpregnowałem arkusiki lakierem akrylowym w spray’u i schowałem do szuflady w oczekiwaniu na „swój czas”, który przyszedł po skończeniu innego, zaczętego modelu. Prace rozpoczęły się we wrześniu 2014 i trwały ponad 5 lat!
To jedyny jak do tej pory mój model klejony równolegle z innymi ze względu na specyficzną trudność - częste zniechęcenie do piekielnej dłubaniny i dziergolenia.

Po skończeniu STS Pogorii, w listopadzie ub. roku kolejny raz podszedłem do „kosmosu” i uświadomiłem sobie, że teraz, w kwietniu’2020, przypada 50-ta rocznica misji Apollo-13. Tym razem postanowiłem dobrnąć do końca.

Model jest niesamowicie opracowany. Wierność z oryginałem, detalizacja, dokładność budzą uznanie dla autora i zainteresowanie tematem, czego jestem przykładem. Jak wynika z pomiarów, został opracowany w skali ok. 1:40. Model LM-7 to 2 moduły – człon wznoszenia czyli kapsuła osobowa i człon zniżania czyli moduł napędowy, który pozostawał na Księżycu na zawsze. Kolegów zainteresowanych historią i szczegółami misji, odsyłam do zasobów internetu aby nie przedłużać opisu.
Model jest wykonany całkowicie z papieru! Jedynym nie papierowym dodatkiem, przewidzianym zresztą w instrukcji, są kawałki firanki imitujące siatki mocujące wyposażenie wewnętrzne kapsuły osobowej. Cienkie elementy konstrukcji zostały usztywnione CA. Instrukcja przewidywała pokrycie zasadniczej konstrukcji modułów lądownika osłoną termiczną. Odstąpiłem od tego gdyż zakładanie i zdejmowanie osłony byłoby zbyt groźne dla delikatnej konstrukcji. Zbudowałem dodatkowy moduł – pustą osłonę.

Dość opisu – zapraszam do zapoznania się z modelem, komentowania i dyskusji.

Wygląd ogólny




Człon wznoszenia – kapsuła osobowa




Człon zniżania




Szczegóły członu wznoszenia – z włazem wyjściowym na powierzchnię Księżyca




Szczegóły członu wznoszenia – z włazem przejściowym do kabiny Apollo-13




Wspomniana w opisie siatka we wnętrzu członu wznoszenia




Dziękuję za uwagę.

--

Post zmieniony (27-03-20 16:20)

Gratuluje ukończenia :-)
Na żywo wgląda jeszcze lepiej, te delikatne ażurowe konstrukcje spowodują ciary u każdego modelarza :-D

Mam tego Aquariusa ściągniętego, jak nie pogubiłeś się w tej kratologii?! Gratuluje wykonania, cierpliwości i samozaparcia! Model niesamowity a tematyka nietuzinkowa.

Widziałem ten model na konkursie w Rypinie.
Wiesiu, po prostu przeszedłeś samego siebie. Takiej detalizacji i precyzji dawno nie widziałem.
Zdjęcia robią wrażenie, ale oglądanie na żywo, koniecznie z Twoim udziałem to istna rewelacja. Bo jak inaczej mogłem się dowiedzieć, które elementy przykrywają inne i są oczywiście zdejmowane. Bardzo ciekawie przedstawiłeś historię i zagadnienia techniczne Apollo. Następnym razem będziesz musiał opowiedzieć to wszystko raz jeszcze. Tym razem w wersji rozszerzonej.

KOmpletnie nie moja tematyka, ale model obejrzałem z przyjemnością! Jest świetny, szczere gratulacje!!!

Winek napisałeś s-f, ale to nie jest s-f, to jest obiekt rzeczywisty. który 11 kwietnia 1970 wystartował w trzeciej misji na księżyc jednak wybuch zbiornika z tlenem uniemożliwił kontynuację misji i spowodował walkę o przetrwanie załogi...

O kruca! Wymiękłem. Ażurowość konstrukcji przyprawia o dreszcze. Piękna rzecz :)

Aż nie chce się wierzyć, że te wszystkie kratownice, szczeble drabinek i inne "druty" są z papieru.
Świetny, nietuzinkowy model. Brawo!

Witam, nie moje klimaty, ale .....precyzja i temat i sposób wykonania tych wszystkich kartonowych drutologii powala. Gratulacje, piękny model

Moje klimaty ;-) Mam również ten model i już kiedyś naszła mnie chęć nawet na pocięcie, ale ta liczba detali i skomplikowanie... Tym bardziej gratuluję efektu, jest naczym oko zawiesić! Może następnym razem jednak relacja będzie? Może być długa, byle była - ładnie proszę :)