w Prinz Eugenie przygotowałem tak wieze, aby dało sie w nich zainstalowac podnoszone lufy. Początkowo moja koncepcja mechanizmu podnoszenia luf opierała sie na pomysle jaki zaprezentował Jeta przy okazji omawiania metod usztywnienia kadłuba. Chodzi o wypełnianie wnetrza dział gąbką i osadzanie w tym lufy. Dzieki takiemu rozwiązaniu lufa była stale uciskana przez gąbke i nie opadała. Niestety próby przeprowadzone w Prinz Eugenie pokazały, ze ten sposób jest nieefektywny. Przypuszczam ze wynika to z faktu małych gabarytow wiezy i skąposci miejsca wewnatrz. Lufa zamiast lagodnie sie podnoscic ugina gąbke i powraca do początkowego stanu. Zastanawiałem sie nad uzyciem tulejki a w niej osadzoną obrotową osią. Tak wykonałem lufy w Minsku i sprawuja sie znakomicie. Tulejka i ośka to nic innego jak kawalek przewodu z igielitową izolacją na krótkich odcinkach przewodu drut miedziany obraca sie wewnatrz izolacji z pewnym oporem zapewniającym swobodne polozenie lufy. Ale w Minsku lufy byly niewielkich rozmiarow, wykonane z kalki technicznej (a wiec lekkie) i nie bylo obawy z "wyrobieniem" sie materialu i samoczynnym opadaniem luf. Prinz Eugen ma znacznie wieksze (a co najwazniejsze ciezsze - bo metalowe lufy) wiec boje sie aby kiedys, pieknego poranka nie zastac modelu z dzialami wycelowanymi we wlasny poklad...

Prosze wiec o propozycje mechanizacji luf. Z góry dzieki

A tak to wygada na dzien dzisiejszy:


[%sig%]

Najprościej - jedna kartonowa tulejka w drugiej kartonowej tulejce. Na lekki ścisk. Zawsze tak robiłem i lufy nigdy nie nabrały tendencji do luźnego zwisu

[%sig%]

Kemot: a wykorzystać metodę o której piszesz drut w rurce z lekim oporem i z tyłu jakąś przeciwwagę? Wtedy same lufy nie opadną, a lekki opór umożliwi ułożenie luf w dowolnej pozycji.

Zastanawialem sie nad tulejkami, ale wykonana w ten sposob lufa do czolgu IS-3 (naprawde dawne czasy) ledwo co utrzymuje sie we wlasciwym polozeniu. Tomek, czy przy klejeniu takich rurek szlifujesz powstale kanty na wynikajace z grubosci papieru?

Demon, przeciwwaga odpada, nie ma w zasadzie gdzie ja umieszczac - gdybym przedluzyl nieco lufe poza osia obrotu bedzie zawadzac o podstawe przy wiekszym wzniosie.

[%sig%]

Witam.
0.03 PLN od plastikowego
Popieram Demona - przeciwwaga na końcu lufy, wystarczy kuleczka plasteliny. Jako oś obrotu - drucik elektrotechniczny. Jeżeli lufa będzie dobrze wybalastowana, wystarczy w łożysko wkleić koszulkę od tego drucika (a sam drucik wsunąć w koszulkę) i wszystko będzie cacy - robiłem tak włazy czołgów w 1/35. A'ha - koszulkę daj JAK NAJDŁUŻSZĄ. Im dłuższa koszulka, tym większy opór przy podnoszeniu lufy.

Jeżeli lufa jest cięższa, lub nie chce Ci się balastować to zrób obejmę (w kształcie omegi) z cieniutkiej blaszki, która będzie zaciskać koszulkę (NIE SAM DRUCIK, druciki mają za małą średnicę i po jakimś czasie 'łożysko' się będzie wyrabiać, Żeby drucik się nie obracał w izolacji, wystarczyła kroplka CA), Obejmę zrób na tyle ciasną, żebyś do sklejenia musiał ją jekko ścisnąć. Zwykle wystarczy jedna obejma. Ale w razie czego masz jeszcze drigi koniec drucika.

Jeżeli lufa jest już sporo cięższa drucik osi należ zagiąć za łozyskiem tak, aby tarł o płaszczyznę podpory/mocowania (wygiąć należy w kształt litery L, a najlepiej w 5 - znaczy, zeby koniec drucika był wyoblony i sprężyście dociskany do powierzchni tarcia, oczywiście część trąca tez powinna miec koszulkę). Na płaszczyznę tarcia przykleić płytkę z blaszki albo plastik z Tic-Tac-a (albo karton nasączyć CA).

A'ha - pierwsze rozwiązanie da się zastosowac do luf ruchomych niezaleznie (łożysko może być zarówno w lufie jak i w podporach). Dwa pozostałe tylko do całości (łożyska mocowane w podporach)

Pozdrowionka
ZzB

Ja w Richelieu robiłem tak:
Podstawa jak na pierwszej fotce, w otwór wklejam na stałe metalową tulejkę (zazwyczaj była to przycięta igła do zastrzyków lub fragment anteny teleskopowej o średnicy ok 4-5 mm) a na to nakładam pastikowe tulejki o średnicy o kilka mm większej. Otwór wewnętrzny w tulejkach jest tak dobrany, że obraca się z wyraźnym oporem. Taka konstrukcja dział okrętowych utrzymuje nawet ciężkie, mosiężne lufu.

[%sig%]

OK, dzieki za podpowiedzi, jutro dzien wolny (pracuje w szkolnictwie) to moze cos zbuduje :-)

[%sig%]

W przypadku czołgu - rzeczywiście, może opadać. A le tam jest miejsce na przeciwwagę.
Lufa okrętowa będzie się trzymać.
Nic nie szlifuję - robię tulejki z grubszej tekturki i kleję na styk, ewentualnie pasek od zewnątrz na tulejce zewnętrznej (i tak nie będzie widać, jest schowany w wieży) oraz od wewnątrz - w wewnętrznej.

[%sig%]

...a może wg pomysłu Tomka Plejnera
na jego stronce jest lub była wieżyczka
właśnie do P. Eugena w PDF tyle że w skali 1/250
- całkiem pożądnie to wyglądało

[%sig%]

a jaki adres tej strony?

[%sig%]