W 1934 roku Polacy odnieśli kolejne (pierwsze w 1932 roku) wspaniałe zwycięstwo w IV Challenge - zawodach samolotów turystycznych, na samolocie RWD-9. Samolot ten był projektowany specjalnie pod te zawody, przez co byłby drogi w produkcji. Wystarczy tylko spojrzeć na rozbudowaną miechanizację płata (automatyczne sloty, połączone z klapami i (!!!) także z lotkami; jednolinkowy układ sterowania lotkami; czy chociażbyautomatyczne unoszenie się lotek podczas składania skrzydeł). Do tego dochodził rewelacyjny silnik zaprojektowany przez Stanisława Nowkuńskiego. Rewelacyjny, bo polskie RWD-ziaki leciały w zawodach z zabudowanymi prototypami !!!.
We wrześniu 1934 roku przystąpiono do projektowania uproszczonej, tańszej wersji dla aeroklubów. Wzorcem dla tego samolotu stał się RWD-9. Zabudowano na nim słabszy, rzędowy silnik o mocy 130 KM. Mechanizacja płata równiez została uproszczona, nie było klap, jednak automatyczne skrzela pozostały. Osiągi, wiadomo też nie dorównywały "dziewiątce", ale był tańszy w produkcji, a przez to bardziej dostępny dla aeroklubów. Samolot nazwano RWD-13.
14.01.1935 roku oblatano prototyp. Próby fabryczne ukończono w lutym 1935 roku, a w marcu uruchomiono produkcję pierwszej serii (niesamowite tempo).
Głównym odbiorcą samolotów była LOPP, które zostały przekazane aeroklubom. Powstała także wersja sanitarna oznaczona RWD-13S oraz Sanitarno turystyczna oznaczona RWD-13ST. Samolot okazał się także przebojem eksportowym.
Ogółem wyprodukowano 83 samoloty wszystkich wersji.

Do dnia dzisiejszego zachowały się, niestety, tylko dwa egzemplarze. Jeden, odrestaurowany znajduje się w Muzeum Lotnictwa w Krakowie, a drugi, LATAJĄCY PT-LFY znajduje sie w Brazylii, jest on własnością pana Joao Francisco Amaro z San Paulo.

PS I. Zainteresowanych historią samolotu odsyłam do książki Andrzeja Glassa i Piotra Woźniaka SAMOLOT TURYSTYCZNY RWD-13, wydanej przez Acta Aeronautica.
Książka powinna być dostępna w Muzeum lotnictwa w Krakowie.

PS II. Bardzo proszę wszystkich o pisanie TYLKO I WYŁĄCZNIE na temat RWD-13 oraz modeli w tym wątku. Admina proszę o usuwanie postów, nie na temat, bez ostrzeżenia.
Dziękuję.
--

Post zmieniony (02-05-13 22:45)

To już trzecia surówka tego modelu. Z dwóch pierwszych nie byłem zadowolony. W końcu ta wersja jest na tyle dobra, że mogę ją pokazać.

Na początek, tradycyjnie szkielet kadłuba z kabinką.



Najważniejszą rzeczą, którą zmieniłem, jest zamocowanie foteli. Wcześniej klejone na styk cztery stopki, przez co łatwo odpadały. Obecnie, wklejone w wywiercone dziurki, przez co trzymają się i nie odpadają.

Poszycie kadłuba. Wcześniej były trzy osobne części: boki i góra. Konia z rzędem temu, kto to skleiłby poprawnie. Obecnie - jedna część, klei się troszkę trudniej, ale odpada retuszowanie pomiędzy częściami, kadłub wygląda dużo lepiej i raczej trudno to zchrzanić.



Tak wygląda kompilacja części z pierwszego i drugiego zdjęcia.



Dodatkowo, czerwony ma już naklejone poszycie od dołu. Muszę jeszcze nad nim troszkę popracować, bo gdzieniegdzie odstaje.

Przymierzam się teraz do wykończenia kabiny i wykonania osłony kabiny. Na obecną chwilkę mam jeszcze rozgrzebane stateczniki i rozpocząłem zabawę ze szkieletem skrzydeł.

CD(może)N...

Prócz wspomnianego egz. w muzeum i w Brazylii istnieje latająca replika RWD -13. Skalowana do 88 % wielkości oryginału. Samolot budowali przez 10 lat - A.Doroszkiewicz i St. Michalczuk. Głównym sponsorem była firma E.Wedel.

Oooo, coś się ruszyło z RWD-13, może się doczekam. :-)

A jak zamierzasz usztywnić klatkę kabiny? Przecież na tym będą trzymały się płaty.
Jak na razie to strasznie to wiotkie. Wręga będzie musiała być dość gruba - chodzi mi o grubość liczoną między obrysem a częścią usuniętą. Najlepsze byłyby rurki, ale aby trzymały skalę i jednocześnie zapewniały wytrzymałość, to powinny być metalowe.

Kay, nie zapominaj o zastrzałach. Boczne ścianki są wzmocnione. Powinno być OK.

Ryszard. Jak patrzę na tą replikę w kolorach Wedla, to od razu przypomina mi się wyrób czekoladopodobny, rodem z PRLu. Ten samolot tylko przypomina RWD-13. Jak go budowali od podstaw, to mogli zrobić charakterystyczne skrzydła RWDziaka. A szkoda.

Kay. Drugi prototyp, z zamontowanymi skrzydłami znalazł się na chwilę w rękach mojego brzdąca. Wytrzymał.

Wbrew pozorom, przez to, że boki kabiny są sklejone podwójnie (poszycie zewnętrzne i wewnętrzne), konstrukcja jest solidna. Wiadomo, to nie Spit, albo Hurricane. Dodatkowo, w kabinie będą wklejone druty imitujące konstrukcję samolotu. To powinno wystarczająco usztywnić konstrukcję.

Bardzo interesujący model . Będę śledził z zapartym tchem.
W replice widzę tylko 2 wzdłużne załamania górnego poszycia , w twoim chyba jest więcej i jest bardziej półokrągłe ? Mam wrażenie że góra poszycia białego i pomarańczowego również sie rożni ilością załamań (ale nie widac tego dokladnie na bialym modelu ) .
Najbardziej bałbym się o ten cienki słupek z przodu kabiny ( aż strach ciąć ) .
Tak na pierwszy rzut oka na wręgi , pierwsze zdjęcie , jakby mały okręcik miał być zbudowany :)
Pozdrawiam i powodzenia.

Tak sobie wymyśliłem szkielet, co by geometria się nie spaprała.
Na modelach jest tyle załamań, ile jest na samolocie w muzeum. A słupek? Niestety, tak wychodzi w skali.
Jak już wcześniej powiedziałem, z całym szacunkiem dla konstruktorów, jest to wyrób "czekoladopodobny". A szkoda.

Jedno jest pewne , temat interesujący , zresztą w Twoich relacjach nie widzę nieciekawych . Poczekamy jak to się będzie trzymało "kupy" :) Pewnie słupek bym potraktował cyjanem. No i jeszcze nie widać klatki kabiny o której wspomniałeś.
PS Sory za wszystkie niepotrzebne wypowiedzi ...