Zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć modelu włoskiego samolotu Macchi MC.202 „Folgore”. Model został sklejony z wycinanki Design, według projektu pana Janusza Olesia.
Według dzisiejszych standardów model prezentuje się słabo: opracowanie niezbyt szczegółowe (w modelu są 3 rysunki montażowe, o jeden za mało – brakuje rysunku kółka ogonowego), grafika nie powala, a spasowanie elementów jest takie sobie (klejenie wymaga trochę gimnastyki, np. trzy pierwsze segmenty kadłuba, czy elementy osłony kabiny, jednak tragedii nie ma). Model zawiera także błędy merytoryczne, te które udało mi się zauważyć to: jednakowej długości skrzydła (lewe powinno być dłuższe), niewłaściwy kształt garbu za kabiną pilota (między krawędzią osłony, a garbem powinna być szpara umożliwiająca pilotowi obserwację do tyłu – próbowałem ten błąd poprawić), golenie podwozia głównego są za długie o ok. 7-8 mm (błąd ten zauważyłem dopiero po solidnym wklejeniu goleni do skrzydeł i poprawiałem na żywym organizmie). Przy klejeniu także popełniłem kilka błędów, najpoważniejsze to: plamy od nieostrożnego użycia CA, kolektory wydechowe i filtr powietrza, do których się słabo przyłożyłem i przegapienie tych nieszczęsnych goleni.
Po lakierowaniu końcowym (matt Craft-a) na łopatach śmigła (trochę) i w jednej z rynienek (trochę więcej) wylazł biały osad. Powtórne psiknięcie śmigła zaowocowało „wycofaniem się” osadu ze śmigieł, rynienki pomalowałem czarnym Humbrolem.
Podsumowując: model kleił mi się bardzo dobrze, dawno już nie miałem takiego ciśnienia na klejenie i takiej radochy jak przy tym Macchi, a mankamenty o których pisałem powyżej to nic innego jak urok starych, ręcznie projektowanych wycinanek!
--
[%sig%]
Według dzisiejszych standardów model prezentuje się słabo: opracowanie niezbyt szczegółowe (w modelu są 3 rysunki montażowe, o jeden za mało – brakuje rysunku kółka ogonowego), grafika nie powala, a spasowanie elementów jest takie sobie (klejenie wymaga trochę gimnastyki, np. trzy pierwsze segmenty kadłuba, czy elementy osłony kabiny, jednak tragedii nie ma). Model zawiera także błędy merytoryczne, te które udało mi się zauważyć to: jednakowej długości skrzydła (lewe powinno być dłuższe), niewłaściwy kształt garbu za kabiną pilota (między krawędzią osłony, a garbem powinna być szpara umożliwiająca pilotowi obserwację do tyłu – próbowałem ten błąd poprawić), golenie podwozia głównego są za długie o ok. 7-8 mm (błąd ten zauważyłem dopiero po solidnym wklejeniu goleni do skrzydeł i poprawiałem na żywym organizmie). Przy klejeniu także popełniłem kilka błędów, najpoważniejsze to: plamy od nieostrożnego użycia CA, kolektory wydechowe i filtr powietrza, do których się słabo przyłożyłem i przegapienie tych nieszczęsnych goleni.
Po lakierowaniu końcowym (matt Craft-a) na łopatach śmigła (trochę) i w jednej z rynienek (trochę więcej) wylazł biały osad. Powtórne psiknięcie śmigła zaowocowało „wycofaniem się” osadu ze śmigieł, rynienki pomalowałem czarnym Humbrolem.
Podsumowując: model kleił mi się bardzo dobrze, dawno już nie miałem takiego ciśnienia na klejenie i takiej radochy jak przy tym Macchi, a mankamenty o których pisałem powyżej to nic innego jak urok starych, ręcznie projektowanych wycinanek!
--
[%sig%]
Pozdrawiam!
Tuco
Tuco
