Witam w kolejnej relacji.
Jak poprzednio temat w miarę świeży więc może kogoś zaciekawi. Zaczynamy więc sklejać Land-Wasser-Schlepper w skrócie LWS z WMC. Model będzie jak zawsze malowany i w miarę możliwości waloryzowany choć zasoby sieci nie są zbyt obfite w dodatkowe informacje a jeśli już to fotki archiwalne są słabej jakości by móc dojrzeć jakieś szczegóły.

Trochę o samym pojeździe.
Początki konstrukcji gąsienicowego ciągnika pływającego Land-Wasser-Schlepper sięgają 1935roku. Zainteresowanie tego typu jednostkami wykazywał Wermacht. Założenia jakie miała spełniać jednostka to możliwość pokonywania rzek i holowania specjalnych barek o masie 10 i 20 ton. Opracowanie pojazdu podjęło się konsorcjum firm: Rheinmetall-Borsig AG, Alkett AG, Gebr. Sachsenberg AG, Huttenwerke Sonthofen i Maybach-Motorenbau.
Gotowy pojazd ważył 15 ton, długość: 3 metry, a wysokość 3,15 metra. Napęd zapewniał chłodzony wodą silnik benzynowy Maybach HL 120TRM V-12 o mocy 300 KM, który pozwalał na osiągnięcie prędkości 12,5 km/h w wodzie i 40 km/h na lądzie. Zbiornik paliwa mieścił 600 litrów paliwa co pozwalało na przejechanie 240 km lub operowanie przez 6 godzin. Zanurzenie w wodzie to 1,6 metra, załoga 3 osoby. Dodatkowo LWS mógł zabrać 20 osób desantu brak było natomiast typowej przestrzeni ładunkowej.
W 1940 roku zamówiono serię prototypową 4 maszyn i kolejną 8 pojazdów. Później zamówienie miało być rozszerzone do 7 pojazdów przed seryjnych i 14 seryjnych. W 1941 roku do służby trafiły jedynie 3 sztuki LWS, a do 1 lipca 1942 roku w służbie znalazło się w sumie 7 pojazdów. Po grudniu 1942 roku w spisach Wermachru nie figuruje już ani jeden egzemplarz Land-Wasser-Schleppera.
LWS miały być początkowo użyte podczas inwazji na Anglię. Ostatecznie trafiły na front wschodni i na testy do Afryki Północnej. Jeden egzemplarz LWS przetrwał wojnę i w 1945 roku został znaleziony przez Brytyjczyków w Danii. Po serii testów pojazd złomowano.
Wyróżnić można trzy wersje tych jednostek:
- wczesna (przed seryjną)z węższym podwoziem, gąsienicami od Panzer II, Dużymi prostokątnymi przednimi szybami i trzema kominami na dachu;
- średnia ( to opracowanie jest w wycinance) z węższym podwoziem, gąsienicami od Panzer II, małymi prostokątnymi przednimi szybami i jednym kominem;
- późna identyczna jak wersja średnia, tylko ze zmodyfikowanym podwoziem, wyposażonym w gąsienice i zawieszenie od czołgu Panzer IV.

To tyle historii zaczynamy sklejanie.
Stwierdzając powrót świeckiej tradycji okładka plus dodatki czyli laserowe gąski plus flagi. Szkielet w rozsypce nie ma to jak mała rozgrzewka z tekturą 1mm przed dalszą budową.

A tu to co lubię czyli efekty pracy - szkielet prezentuje się obiecująco.

Pozdrawiam.

--

Post zmieniony (29-07-12 17:45)

Z wielką chęcią obejrzę relacje, bo cudak interesujący. O efekt i tempo prac raczej nie trzeba się obawiać. Już wiem, że warto pojawić się na najbliższej Sjeście :)

No to na Wrocław z konkretnym modelem pojedziesz ;)

Nie trzeba było długo czekać na nową relację w Twoim wykonaniu. A temat dosyć ciekawy wybrałeś.

Nie odpoczywasz, jakaś olbrzymia wena Cię "dopadła", nic tylko przyklasnąć.

Odpoczynek modelarza jest zazwyczaj symboliczny - ja mam tak , że jak kończę model to jestem tak pozytywnie naładowany radochą z ukończenia ,że natychmiast rozglądam się za następnym modelem do pocięcia ;-)
Każdy dzień bez sklejania to dzień stracony...

Bardzo interesujący projekt, na pewno będę tu często zaglądał. Powodzenia przy budowie tego cudaka ;)

Hej,
Szkielet uzupełniony o wzmocnienia na rufie plus pomalowane wnęki gdzie będą siatki wlotów powietrza.

Pierwszy element wklejony czyli wanna przedziału załogi

Czołgiem.

Hej,
Zaczynamy oklejać poszycie pierwsze poszło dno

Dalej juz nie jest tak łatwo trzeba wykonać nitowanie poszycia

Czołgiem.

Szykuje się kawał niezłego modelu:)